do24042014

donderdag 24 april 2014

Je bent hier:Home|Zwanger|Miskraam|Symptomen miskraam (aantal weken zwangerschap?)

Symptomen miskraam (aantal weken zwangerschap?)

Beoordeel dit item
(25 stemmen)

symptomen_miskraam.jpgHier lees je meer over de symptomen van een miskraam en bij hoeveel weken zwangerschap dit relatief vaak voorkomt. Bij vragen ALTIJD contact opnemen met je verloskundige of huisarts. Onderaan kun je lezen waar je terecht kunt bij lotgenoten met je verhaal.

Oorzaak miskraam

De oorzaak van een miskraam aan het begin van de zwangerschap is vrijwel altijd een aanlegstoornis. Het vruchtje is niet in orde, en de natuur reageert daar als volgt op: het groeit niet verder en het lichaam stoot het af. Een zwangerschap bestaat uit een vruchtzak en een embryo. Het embryo ontwikkelt zich bij een normale zwangerschap tot een kind. Bij een miskraam is vaak alleen de vruchtzak aanwezig, zonder embryo. Er was wel een embryo aanwezig, maar heel vroeg is er iets misgegaan. Het embryo komt dan niet tot ontwikkeling of groeit niet verder. De oorzaak is meestal een chromosoomafwijking die bij de bevruchting is ontstaan. Over het algemeen gaat het niet om erfelijke afwijkingen. Je hebt hierna dus gewoon kans op een gezonde voldragen. Een eerste miskraam is daarom geen reden voor nader onderzoek. Artsen adviseren dat pas na meerdere miskramen. Ook dan levert onderzoek bij het grootste deel van de vrouwen geen duidelijke verklaring voor de miskramen op.

Hoe vaak komt een miskraam voor?

Miskramen komen vaker voor dan je misschien denkt. Mocht je daarover meer willen weten, lees dan hier meer.

Symptomen bij een dreigende miskraam

- Zwangerschapsverschijnselen zoals gespannen borsten en ochtendmisselijkheid nemen soms af vlak voor een miskraam.

- Vaginaal bloedverlies en soms wat menstruatie-achtige pijn bij een vroege zwangerschap kunnen het eerste teken zijn van een dreigende miskraam. Bij de helft van de vrouwen met bloedverlies of wat buikpijn is er gelukkig niets mis en verloopt de zwangerschap verder ongestoord. Ook hoef je niet bang te zijn voor aangeboren afwijkingen of andere complicaties.


Andere oorzaken van bloedverlies zwangerschap

Bloedverlies in het begin van de zwangerschap duidt gelukkig niet altijd op een miskraam. Zo kan er een afwijking zijn van de baarmoedermond, bijvoorbeeld een poliep of een ontsteking, waardoor de baarmoedermond gemakkelijk bloedt. Bloedverlies komt dan vooral voor na gemeenschap of na (harde) ontlasting. Een veel minder vaak voorkomende oorzaak van bloedverlies is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De zwangerschap is dan niet in, maar buiten de baarmoeder ingenesteld, meestal in de eileider. Zeldzaam os dat het bloedverlies komt door het afsterven van een tweede vruchtje van een tweeling en een bloeding in de baarmoeder naast het vruchtzakje. Als na onderzoek de oorzaak van het bloedverlies onduidelijk blijft, spreekt men van een innestelingsbloeding: een bloeding die ontstaat door ingroei van de zwangerschap in de wand van de baarmoeder.

Onderzoeken bij een dreigende miskraam

Bij bloedverlies vroeg in de zwangerschap onderzoekt de arts of verloskundige vaak met behulp van een speculum de baarmoedermond. Ook een inwendig (vaginaal) onderzoek is mogelijk: via de vagina worden baarmoeder en eierstokken afgetast. Echoscopisch onderzoek kan duidelijk maken of de zwangerschap nog intact is. Geluidsgolven geven een afbeelding van de zwangere baarmoeder. Meestal is te zien of het hartje klopt. De kans op een miskraam is dan zeer klein, maar nog altijd niet uitgesloten. Een lege vruchtzak of een niet-levend embryo zonder hartactie zijn met echoscopie goed te zien. Ben je minder dan twee weken over tijd, dan geeft het onderzoek soms nog geen duidelijkheid; herhaling één tot twee weken later maakt dan wel duidelijk of het hartje klopt. Bedenk dat een echo niets verandert aan de uitkomst van de zwangerschap. Een miskraam is een veel voorkomend en ook natuurlijk verschijnsel. Je huisarts of verloskundige zal daarom over het algemeen een afwachtende houding aannemen. Als het mis gaat, wordt dat vanzelf duidelijk. Hoe moeilijk dit ook is.

Behandeling van een dreigende miskraam is niet mogelijk

Omdat een aanlegstoornis van de zwangerschap of het afsterven van de vrucht de oorzaak is van een miskraam, is behandeling nooit mogelijk. Medicijnen of maatregelen zoals bedrust of stoppen met werken zijn dan ook zinloos. Hoewel een behandeling ontbreekt, bestaat er wel een keuze tussen twee manieren waarop de miskraam kan plaatsvinden:

- afwachten tot de miskraam spontaan optreedt

- curettage: een ingreep waarbij de gynaecoloog het zwangerschapsweefsel via de vagina en de baarmoederhals verwijdert

De keuze is een kwestie van persoonlijke voorkeur. Beide benaderingen hebben voor- en nadelen. Hier lees je meer over de voor- en nadelen van het wachten op een spontane miskraam of een curettage. Je kunt ze ook met je verloskundige of arts bespreken. Je bepaalt zelf wat het beste bij jou past. Ook is altijd een tussenoplossing mogelijk, zoals een tijdje afwachten, en als het te lang duurt, alsnog een curettage.

Neem bij de volgende symptomen contact op met je huisarts of verloskundige:

- Hevig bloedverlies

Als het bloedverlies erg ruim is (langdurig veel meer dan een forse menstruatie), kan dit gevaarlijk zijn. Zeker bij klachten van sterretjes zien of flauwvallen moet u direct medische hulp inroepen.

- Aanhoudende klachten

Als na een spontane miskraam of curettage krampende pijn en/of zeer fors bloedverlies blijft bestaan, wijst dit op een incomplete miskraam. Er is dan nog een rest van de zwangerschap in de baarmoeder aanwezig. Een (nieuwe) curettage is dan meestal noodzakelijk.

- Koorts

Koorts (temperatuur >38 graad C) tijdens of kort na een miskraam wijst meestal op een ontsteking in de baarmoeder, die behandeld moet worden. Neem dan contact op met ons of met de arts.

- Ongerustheid

Als je ongerust bent over het verloop van de miskraam, kan je altijd contact opnemen met ons of je arts.

Emotionele verwerking van een miskraam

Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of een curettage is meestal vlot. Gedurende één tot twee weken bestaat vaak nog wat bloedverlies en bruinige afscheiding. Het is verstandig met gemeenschap (samenleving) te wachten tot het bloedverlies voorbij is. Hierna is het lichaam voldoende hersteld om weer opnieuw zwanger te worden. Het zwanger worden op zich wordt door een miskraam niet bemoeilijkt. Ook is het uit medisch oogpunt niet noodzakelijk een aantal maanden te wachten met opnieuw zwanger te worden.

De volgende menstruatie verschijnt na ongeveer zes weken, soms een paar weken eerder of later. Veel vrouwen maken na een miskraam psychisch een moeilijke tijd door. De miskraam betekent een streep door de toekomst en brengt een abrupt einde aan alle plannen en dromen over het verwachte kind. Dat de zwangerschap vanaf het begin al niet in orde was en de miskraam dus een natuurlijke en logische oplossing, is voor sommigen een troost. Verdriet, schuldgevoelens, ongeloof, boosheid en een gevoel van leegte zijn veel voorkomende emoties, zeker bij een vrouw. De vraag waarom het mis ging, houd je wellicht bezig. Hoe invoelbaar ook, schuldgevoelens zijn vrijwel nooit terecht. Een miskraam is een natuurlijke oplossing voor iets wat fout ging rond de bevruchting, en het is maar de vraag of een gezondere leefwijze of minder stress dit had kunnen voorkomen.

De gedachte dat zwanger worden in elk geval mogelijk is gebleken, is soms een steun. De verwerking van een miskraam verschilt: iedereen, vrouw en man, doet dat op haar of zijn eigen manier. Ook de omstandigheden spelen een rol. Het is moeilijk aan te geven hoe lang dit proces duurt. Sommige ouders doen er enkele maanden tot een half jaar over; bij anderen duurt het langer, soms meer dan een jaar.

Voor de omgeving is het soms niet duidelijk wat jij doormaakt. Opmerkingen als 'volgende keer beter' of 'je bent nog jong' helpen meestal niet, ook al zijn ze goed bedoeld. Ze doen immers geen recht aan wat je als ouder op dat moment voelt.

Omdat het verlies vaak voor de buitenwereld onzichtbaar is, kan het helpen te praten met andere ouders die hetzelfde hebben meegemaakt. Zij weten wat je doormaakt. Verschillen in beleving of snelheid van verwerken tussen man en vrouw kunnen een druk op de relatie geven; ook dan is het verstandig erover te praten, zowel met elkaar als met anderen.

Vrouwen die na een miskraam opnieuw zwanger worden, zijn daar meestal blij mee, maar voelen zich vaak de eerste tijd ook onzeker en bang: zal het opnieuw mis gaan? Sommigen willen daarom de omgeving nog niet direct van de zwangerschap op de hoogte stellen. Gelukkig verloopt een volgende zwangerschap meestal goed, ook bij vrouwen die meer dan één miskraam hebben doorgemaakt.

Lees hier meer over de oorzaken van bloedverlies tijdens je zwangerschap.

Wil je liever je verhaal kwijt op een groot platform met lotgenoten, kijk dan hier.

4 reacties

  • Reactielink Anoniem1 zondag, 27 oktober 2013 09:31 Geplaatst door Anoniem1

    Ik ben 5 weken zwanger en heb sinds gisteren last van donker rood bloed verlies het is minder dan bij een menstruatie maar maak me toch zorgen heb verder geen buikpijn wel last van me rug

  • Reactielink Anoni maandag, 08 oktober 2012 19:26 Geplaatst door Anoni

    Hallo,

    Ik heb een vraagje na het lezen van deze zin:

    Soms wat menstruatie-achtige pijn bij een vroege zwangerschap kunnen het eerste teken zijn van een dreigende miskraam.

    Ik heb namelijk last van krampjes en steekjes in/rondom m'n baarmoeder(geen bloed). Na het lezen op andere sites dat ik me hier geen zorgen over hoef te maken, doe ik dat nu wel een beetje.

    What to think?

    Groet

  • Reactielink TipsWerkendeOuders dinsdag, 11 september 2012 09:54 Geplaatst door TipsWerkendeOuders

    Beste Anoniempie, als het licht bloedverlies is en zeker als het bruin van kleur is een geen klontjes bevat dan is er meestal niets aan de hand. Heb je echter last van krampen en bevat het ook klontjes dan is de kans aanwezig dat er meer aan de hand is. Maak je je zorgen, ga dan bij de huisarts langs. Een zwangerschapstest doen, heeft helaas geen enkele zin aangezien de zwangerschapshormonen nog een tijdje in je bloed en dus urine blijven.

  • Reactielink anoniempie maandag, 10 september 2012 13:21 Geplaatst door anoniempie

    Ik ben nu 7 weken zwanger en heb bloedverlies. Niet heel veel maar maak me toch wel zorgen. Is er iemand anders die dit ook heeft gehad?

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.