Kinderen hebben hun gebit hard nodig om te praten en te eten. Het is erg vervelend als ze daar veel pijn aan hebben en een gezond gebit is belangrijk voor het zelfvertrouwen
Bovendien kan een slechte verzorging van het melkgebit ook het blijvende gebit beïnvloeden. Dus geef de strijd niet op en hou vol.
Tandenpoetsen vanaf doorbreken eerste tandjes
De eerste tandjes breken meestal door op de leeftijd van 6 maanden. Dit zijn normaal gesproken de middelste tanden in de onderkaak. Vanaf dat moment moet er meteen gepoetst worden. Gebruik hiervoor een klein zacht borsteltje met een klein beetje peutertandpasta.
Hoe vaak tandpoetsen bij een baby of dreumes?
1 keer per dag tandenpoetsen is voldoende bij een baby of een dreumes. Vanaf een jaar of 2 moet er 2 keer per dag gepoetst worden ‘s morgens na het ontbijt en ’s avonds voor het slapen gaan. Kinderen van 2 tot 5 jaar met peutertandpasta en kinderen vanaf 5 jaar met volwassenentandpasta (of tandpasta voor kinderen van 5-12 jaar).
Vanaf een jaar of 6 gaan kinderen wisselen. Let op: achter de 2e melkkies komt een “grote mensenkies” door! Er wisselt op deze plek geen kies dus veel ouders hebben niet door dat er opeens een nieuwe (extra) kies zit. Dit is een blijvende kies die de rest van je leven meemoet dus wees er zuinig op!
Poetsen in een vaste volgorde
Poets volgens een vaste volgorde zodat je niks vergeet.
Het handigst werkt: de 3 B’s:Binnenkant-buitenkant-bovenkant. Poets eerst de binnenkant van alle boventanden/kiezen. Begin links en eindig rechts. (of andersom)Daarna de buitenkant van alle boven tanden/kiezen. Begin weer links en eindig rechts. Als laatste poets je bovenop alle kauwvlakken van links naar rechts. Herhaal dit zelfde voor de onderkant. In totaal ben je hier zeker 2 minuten mee bezig!
Laat het kind de tandpasta uitspugen, naspoelen is niet nodig! Er blijft zo nog wat tandpasta (lees: fluoride) in de mond aanwezig waardoor het effect hiervan nog even doorwerkt.
Op welke leeftijd kan je kind zelfstandig tandpoetsen?
Tot een jaar of 10: 1x per dag (na)poetsen van het gebit door een volwassene! De coördinatie van kinderen is pas op 10-jarige leeftijd zo dat ze ook daadwerkelijk echt goed kunnen poetsen. Vooral dit laatste wordt door heel veel ouders niet gedaan (sommige kinderen van 4 jaar worden al niet meer nagepoetst) en dat is naar mijn mening een hele grote oorzaak waardoor er zoveel kinderen met gaatjes, vullingen of ontbrekende tanden/kiezen rondlopen.
Tips om bij jonge kinderen tanden te poetsen
Hieronder wat tips om bij jonge kinderen te poetsen:
• Ga achter het kind staan of zitten en laat zijn/haar hoofd op je borst steunen. Zo kan het hoofd niet makkelijk weg en kun je met je vrije hand de kin naar beneden duwen en zo de mond open doen. (dit hoeft helemaal niet zo hardhandig als dat het misschien lijkt)
• Laat een kind eerst zelf poetsen en poets daarna na.
• Laat een kind zelf de tandenborstel kiezen
• Zing een liedje/vertel een verhaaltje. Steeds dezelfde zodat kind weet wanneer het klaar is
• Maak er een spelletje van en poets alles weg wat kind gegeten heeft die dag (doe alsof je nog restjes hiervan ziet zitten)
• Poets voor de spiegel
• Laat kind eerst jouw gebit poetsen en daarna jij zijn/haar gebit of poets tegelijkertijd
• Geef kind zelf ook tandenborstel in de hand en poets samen de tanden of laat kind de tanden van de beer of pop poetsen.
• Zorg dat het een vast ritueel wordt zodat het op een gegeven moment normaal wordt om te poetsen, het hoort er bij. Begin daarom ook zo vroeg mogelijk.
Succes!
Daniëlle, tandarts en moeder van Finn (7), Juul (3) en Benn (3 maanden).




Ook bij ons thuis was tandenpoetsen een tijd lang een drama. En ongetwijfeld zal dit het in de toekomst ook weer even worden met onze Benn. Als kinderen een half jaar zijn en de eerste tandjes komen door is het nog wel te doen het poetsen maar zodra ze een jaar of 2 zijn (soms al eerder) en ze een eigen willetje krijgen is het vaak een drama. Iedereen kent het wel: een krijsend en spartelend kind in de badkamer die weigert zijn/haar mond open te doen. Wat je ook probeert: niks lukt. Zelf ben je bekaf door stress op het werk, racen naar de creche en daarna nog koken of door de hele dag bezig te zijn geweest met je kids. Je bent blij als ze in bed liggen en geeft de strijd dus maar op. Want is het de strijd wel waard?




