Sunta Veerkamp (8)
Ik kijk naar buiten en zie de sneeuwvlokken weer eens naar beneden dwarrelen. Voor de hoeveelste keer deze winter, vraag ik mezelf af. Het lijkt toch minimaal wel een paar keer per week te sneeuwen of overdrijf ik nu. ‘Morgen is het toch lente’, vroeg mijn 6 jarige dochter vanmorgen aan het ontbijt. Euh, ja. Maar, zo voelt het nu niet echt.
“Ja, mam” hoor ik mijn man weer zeggen aan tafel, terwijl ik al honderd keer heb gezegd dat ik toch echt niet zijn mam ben en dus ook niet als zodanig aangesproken wens te worden met daarbij in mijn achterhoofd de overleden tachtigjarige mams van manlief. “Euh, oja”, zegt hij, tenminste nog een beetje schuldbewust.
Dankzij je kinderen kom je nog eens in leuke werksituaties terecht. Zo werd ik eens gevraagd of ik een presentatie wilde houden op een vergadering die gepland stond op mijn vrije dag. Ik had geen opvang voor, toen nog alleen, mijn tweejarige zoontje Tijn. “Ach, dan neem je die toch mee”, zei de voorzitter. Zo gezegd, zo gedaan. Ik was niet direct aan de beurt, dus we namen eerst plaats aan de grote vergadertafel met zo’n 20 deelnemers. Ik had even snel iedereen een hand gegeven en de situatie uitgelegd. Het werd gewaardeerd dat ik er was met mijn zoontje. Nu is Tijn redelijk introvert, dus ik hoefde van hem geen grote problemen te verwachten. We gingen rustig aan tafel zitten. Tijn begon vervolgens iedereen uitgebreid te bestuderen. Ongegeneerd, zoals kleine kinderen dat doen, zat hij iedereen stuk voor stuk minutenlang op te nemen. Mensen glimlachten dan vriendelijk naar hem, maar Tijn bleef terug staren en vertrok geen spier. Ja, zo ken ik mijn kleine ventje wel. ‘Ach, daar moet men maar mee om kunnen gaan’, dacht ik bij mezelf.
Omdat we net een nieuwe woning hadden gekocht, zouden we die zomer niet met vakantie gaan. Ik besloot echter dat we met onze verjaardag, mijn man en ik zijn op dezelfde dag midden in de zomervakantie jarig, wel iets extra leuks met de kinderen zouden doen; een dagje naar Phantasialand in Duitsland met overnachting. Als je jarig bent, dan krijg je daar gratis toegang. En dat is mooi meegenomen als je midden in een grote verbouwing zit. De overnachting stond gepland in een wigwamtent, dat leek me leuk en avontuurlijk voor de kinderen.
De lievelingsknuffel van je kind is een superbelangrijk item. Mijn man was er bij mijn zoontje dan ook zorgvuldig mee om gegaan. Hij wilde een stoere knuffel voor zijn ventje!
En dus werd een stoere panda ergens rondom zijn tweede cadeau gegeven en gelukkig direct tot lievelingsknuffel verheven.
