do14122017

donderdag 14 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Pieter Brouwer|Een gelukkig 2011

Een gelukkig 2011

Beoordeel dit item
(0 stemmen)
karel_jarig.jpgAllereerst natuurlijk een gelukkig 2012 aan alle lezers!
Oud en Nieuw heeft voor mijn vrouw en mij een speciale betekenis. Het eerste jaar met Karel is nu namelijk ook achter de rug. En we hebben het overleefd. Een jaar geleden – dat was wat...


De familie was met tweede kerstdag 2010 bij ons. Hop, meteen maar het bed op klossen gezet nu er wat mankracht was. En ik die na de klus (een maandje vóór de uitgerekende datum) vrolijk riep: ‘zo, hij mag komen’. Blijkbaar was Karels gehoor al goed aangelegd: de volgende ochtend, alle kersttroep nog door het huis, moest mijn vrouw naar het ziekenhuis en nog een dag later was Karel er. Oudjaar was Karels eerste dag thuis. Om 00:00 2011 waren we bezig met een van Karels eerste poepluiers thuis.
Hoe raar alles toch kan lopen – het jaar daarvoor, 2009, was december nog zo verdrietig. Het verwachte kindje kwam toen niet. December zal voor ons altijd een dubbele maand zijn.

Nu, 2012. Karels eerste sinterklaas is achter de rug, Karels eerste kerst én Karels eerste verjaardag. Na zijn verjaardag waren we even bang dat Karel boos zou worden dat hij opeens een dag geen cadeautjes kreeg, maar dat viel gelukkig mee. Nee, dat gaan we volgend jaar denk ik anders doen; misschien vieren we zijn verjaardag dan in de zomer – of in de herfst – of op een ander moment – we zien wel.

Onze huiskamer lijkt nu in elk geval op de voorraadruimte van een speelgoedwinkel. Op zijn voorraad houten puzzels en boekjes kan een kinderopvang jaloers zijn. Niet dat Karel dat erg vindt. De laatste dagen gaat het kruipen hem steeds beter af – hij heeft het uitgebreid met zich optrekken aan tafels, stoelen en banken en loopt dan langs de randen naar de dingen die hij leuk vindt. En houten puzzels op de plank achter de bank horen daar zeker bij. Ook op zijn knieën zitten is een nieuwigheid. Zo kan hij heerlijk in de enorme doos met duplo rommelen, en vliegen de grote legostenen als granaten door de kamer.

Een jaar is voorbij gegaan. Een vermoeiend jaar, zeker. Maar ook het meest intense jaar dat we ooit hebben gehad. Het is ongelooflijk hoeveel baby er in een jaar past. En met baby bedoel ik dan: de eerste tandjes, voor het eerst zitten, het eerste lachje, zijn eerste flesje, zijn eerste vaste maaltijd, voor het eerst gesteund staan, voor het eerst aan de handen lopen, voor het laatst in de maxi-cosi, voor het laatst in de buikdrager, de laatste borstvoeding, prikjes, weegjes, lengtemeetjes, ziek, blij, boos en verlegen, extreem moe zijn, met de handen in de haren zitten en het niet meer weten, lachen om zijn lachjes, hem stevig knuffelen en een traantje laten omdat je zoveel van hem houdt.

En nu is Karel officieel een dreumes. En eigenlijk voelt het ook wel zo: die lachende, slimme  krullenbol is geen baby meer. Horizontaal maakt plaats voor verticaal. Verzorgen maakt plaats voor opvoeden. En een eerste jaar maakt plaats voor een tweede jaar. Een jaar vol nieuwe wonderen, daar ben ik zeker van.

Pieter Brouwer, vader van Karel (28-12-2010)

Meer columns van Pieter Brouwer

Meer columns van andere columnisten