Een moment met hem, een moment met haar. Momenten alleen of met elkaar. Foto’s die momenten vastleggen en mij bij het weerzien weer kriebels geven. Momenten die ik vergeten wil maar steeds terugkomen in mijn hoofd of momenten die ik voor altijd bij me wil houden maar lijk te zijn vergeten. Momenten die te snel gaan of momenten die niet snel genoeg voorbij kunnen gaan. Ik had ze en heb ze en zal er nog vele krijgen. En van al die momenten zijn er mij vele dierbaar. Maar vooral die momenten met jou. De momenten met jou, gaan soms snel, soms langzaam. De wereld draait rond terwijl we stil staan. Ik verdwijn in onze momenten toch bloei ik er van op. Ik sta door onze momenten met beide benen op de grond, toch zet je mijn wereld op zijn kop.
Het is alweer een tijd geleden, mijn vingers waren te druk met klussen dus hebben niks geschreven. Na heel wat huizen te hebben versleten, soms voor lang soms maar voor even is het zover. Ik heb mijn eigen huisje gekocht na mijn zoektocht van jaren naar een plek waar mijn thuis zich zal vestigen. Samen met mijn kleine mannetje zet ik weer een stap de volwassenheid in. Terwijl de dilemma’s me alweer om de oren vliegen en ik tegen 1000e problemen aan stuiter begin ik langzaam een lachje te krijgen. Voor ik het weet zal dit bouwvalletje mijn paleisje zijn. Correctie ons paleisje. Ik verhuis en ik neem mee: mijn zoontje, speelgoed, een paar dozen en mijn herinneringen.
Ik heb bij mijn vorige verhuizingen heel wat persoonlijke dingen moeten achterlaten. Waardoor ik steeds minder waarde ben gaan hechten aan materialistische dingen. En zo mijn best doe om de herinneringen die in mijn hoofd zitten zo optimaal te behouden. Geen nostalgische briefjes, pakjes en knuffels. Geen dozen vol met gegeven spulletjes die mij momenten laten herbeleven. Nee simpelweg mijn hoofd en iedereen die ooit voorbij is gekomen daarin. Elk met voor mij hun eigen waarde.
Een nieuw begin, voor mij, voor ons. Maar ik neem alles mee in mijn hoofd met een strikje eromheen. Want positief of niet, door al die momenten ben ik wat ik nu in de spiegel zie. En nu, nu op dit moment, valt even alle druk van mij af. Ben ik me bewust van waar ik nu sta en dat de tijd toch wel verder gaat. Oplossingen komen en mensen komen en gaan. Dankjewel. Jij daar!
****
Nanouk - Passionate Mother, moeder van Avell Avian (2 jaar).
Lees hier meer columns van Nanouk
Andere leuke columns:
Slaapgebrek door baby: doorbijten maar
Ritme zoeken met baby
Zij heet Floris
Post zwangerschapsgarderobe
Thee- en suikerzakjessorteercentrum
Klagen mag!
Moederschap en ontspanning
Kinderpartijtje hoera, of toch niet?
Overig:
7 Tips om de vakantie met je kinderen leuk door te komen
Ga hier naar de zwangerschapskalender
Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan
