wo13122017

woensdag 13 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Nicole Vijgen

Nicole Vijgen (12)

Beoordeel dit item
(4 stemmen)
KRO Memories fotowedstrijd Nicole Vijgen“Toen zat ik al als zaadje in jouw buik, hè mama?” zegt Merel. “Nee,” reageert Myrthe op haar vraag: “Ik zat toen eerst als eitje bij mama in de buik en als zaadje bij papa in de buik!” Myrthe van acht weet al net wat meer over de voortplanting dan haar jongere zusje van vier. “Jullie zaten toen allebei al als eitje in mijn buik,” reageer ik. Hun gezichtjes vrolijken er allebei van op, ze voelen zich namelijk sterk verbonden met de twee jonge mensen op de foto waar we naar kijken. De foto van papa en mama toen ze elkaar net kenden, de liefde was nog pril en de verliefdheid springt van de foto af.
Beoordeel dit item
(6 stemmen)
samen kapperenNaar de kapper gaan met kids. Elke keer weer een uitdaging bij ons thuis. Wie gaat er met wie? Met één kind was dat nog goed te doen, maar met twee? Het bezoekje roept vooraf al heel wat vragen bij me op. Zullen ze zich gedragen, kan ik ze allebei tegelijk of laat ik ze toch liever apart knippen. O ja, en eigenlijk moet ik zelf ook nodig geknipt…
Beoordeel dit item
(7 stemmen)
afvallen met appelflappenBovenin mijn kledingkast, daar liggen ze. Mijn geliefde en tegelijkertijd meest gehate items uit mijn kledingkast. Geliefd, omdat het leuke, hippe spijkerbroeken zijn in de maten 38 en 40. Gehaat, omdat… ze me al vier jaar niet meer passen en dat voelt wrang. Ze liggen er voor het grijpen, maar helaas… nu zijn ze nog niet aan mij besteed… ze passen me nog niet of niet meer?!
Beoordeel dit item
(7 stemmen)
nieuwe_schoolEn weer liepen de tranen over mijn wangen. Ik herpak me en lach de kring rond en kijk naar mijn kinderen die geboeid naar het spektakel van hun nieuwe juffen aan het kijken zijn. Het is de eerste schooldag na de grote vakantie. Altijd al een spannende dag, maar voor ons vandaag extra spannend. Myrthe en Merel gaan vandaag voor het eerst naar hun nieuwe school en zijn vol van verwachting. En mama… die is zielsgelukkig, maar ook een beetje opgelaten, gespannen. Om onze kinderen naar een nieuwe school te laten gaan, was een moeilijke maar onvermijdelijke beslissing.   
Beoordeel dit item
(1 Stem)

moederschap.jpgIk heb geen idee meer hoelang het geleden is dat ik mijn laatste column voor TipsWerkendeOuders heb geschreven. Ik voel de paniek omhoogkomen als ik op de website niet eens mijn naam meer tussen de andere columnisten zie staan … Dit voelt zo leeg opeens. Een moment later vind ik mijn naam ergens onderaan de lijst terug. Poeh hé, nog net niet uit de club gezet. Snel maar weer eens aan de schrijf voor tipswerkendeouders.nl. Inspiratie genoeg, maar tijd is een magisch woord met twee opgroeiende meiden in huis. 

Het lijkt wel alsof schrijven over al mijn perikelen met twee kleintjes iets is waar ik dus ook in mijn hoofd duidelijk minder mee bezig ben geweest de afgelopen tijd. Ik ben rustiger geworden. Het moederschap voelt inmiddels als het dragen van mijn lievelingstrui. Ik ben niet meer zo onzeker als in het begin en weet voor veel dingen direct een oplossing. Handel meer op gevoel en hoef alles niet meer zo nodig op te zoeken of van me af te schrijven.