di12122017

dinsdag 12 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Nadine Mooren

Nadine Mooren (10)

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

geen_mama_zien.jpg“We gebruiken alleen seizoensgroente voor de lunch en hebben een 100% biologische keuken”, zegt Marco, terwijl hij zijn handen druk door de lucht beweegt om zijn woorden kracht bij te zetten. Marco is de directeur van de vierde Italiaanse crèche die we bezoeken. Keurig gekleed volgens de laatste mode uit Milaan en met een iPad op zijn bureau. Marco licht ons uitgebreid voor over zijn crèche. Nu al 1,5 uur. De crèche is in Italië blijkbaar een uiterst serieuze zaak.

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

zomer_nicaragua.jpgHet is zomer in Nicaragua. Het maakt niet uit dat het altijd warm is in Nicaragua, met een temperatuur die schommelt tussen de 31 en 35 graden. Nee, in de maand april is het zomer voor de Nica’s. En toegegeven, het is inderdaad de heetste maand van het jaar. Zelfs Hugo, toch een geboren Nica, krijgt last van warmte-uitslag. We laten hem slapen in alleen zijn luiertje, want ook voor een katoenen rompertje is het te warm.

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

soort_zoekt_soort.jpgToen ik zwanger was werd ik door vrienden hier in Nicaragua voortdurend gekoppeld aan andere zwangere vrouwen. En nu de baby er is word ik te pas en te onpas gekoppeld aan andere vrouwen met baby’s. Soort zoekt soort, zal men wel denken. Al voor Hugo’s geboorte was ik uitgenodigd voor een zogenaamde “expat playgroup”. Elke donderdagmiddag komt deze internationale groep van jonge mama’s bij elkaar. Zodat de kinderen met elkaar leren spelen. En belangrijker, zodat de mama’s met elkaar kunnen kletsen. Immers, de meerderheid van deze vrouwen zit de hele dag alleen thuis met de kinderen. Dan is zo’n playgroup natuurlijk wel zo gezellig.

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

kinderwagen.jpgHet KLM wiegje is gereserveerd voor de intercontinentale vlucht. Een Franse vriendin komt een zak winterkleding van haar zoontje langsbrengen. Het is zover.... we gaan met Hugo naar Nederland! Voor de meeste vrienden en familie zal dit de eerste ontmoeting met onze kleine man zijn. Wat kijken we er naar uit! De week voor onze vakantie word ik steeds zenuwachtiger. Want hoe zal Hugo reageren op die kou? Hoe zal het voor ons zijn om met een baby te reizen? En hoe moet dat dan met alle spullen?

Beoordeel dit item
(0 stemmen)

bleekscheet_zonder_sokjes.jpgToen Hugo werd geboren was het eerste wat de Nicaraguaanse artsen riepen “un chellito”! Een kleine blanke, een bleekscheetje! Ik weet nog dat ik dacht, “ja wat dacht je dan, anders had ik nog heel wat uit te leggen gehad...”
De Nica’s vinden het hilarisch, een bleekscheet die Nicaraguaan bij geboorte is. “Is hij echt Nicaraguaan?” vraagt de marktkoopman terwijl hij nieuwsgierig de wagen inkijkt naar Hugo’s rossige, bleke koppie. “Ja, 100% Nica” zeg ik inmiddels geroutineerd terug. Hij komt niet meer bij. Een Nica chellito!