Onze vakantie zit er al weer op! In juni zijn we 2 weken naar Frankrijk gegaan. Een autorit die ik liever niet nog een keer maak want ik vond het toch wel erg lang duren. Fee die nu telkens roept ‘ik wil uit’, haar schouderriempjes van het autostoeltje constant los maakt hoe strak je ze ook zet en er een spelletje van maakt om haar speen naast het autostoeltje te laten vallen zodat papa of mama zich volledig moet omdraaien om dan voor de zoveelste keer de speen weer aan te geven, maakt het nou ook niet als een ontspannende autorit. Ik dacht nog slim te zijn om voor de vakantie zo’n portabel dvd-speler aan te schaffen zodat Fee lekker rustig in de auto naar Bumba kon kijken. Het apparaat heeft het welgeteld een half uur gedaan. Nadat Fee in de gaten had gekregen dat je het apparaat ook kon pakken en op het knopje kon drukken zodat het klepje waar de dvd onder zit open ging was het einde in zicht. Na 2 keer dit gedaan te hebben deed de dvd speler het helemaal niet meer en was het helaas gedaan met onze rust.
Maar ik had het over hoogtepunten! Op dag 3 van onze vakantie waar we in een Chateau in het plaatsje Montbrun les Bains zaten was Fee even niet te bekennen. Meestal betekent dit dat ze iets aan het doen is wat niet mag. Nu kwam ze ineens te voorschijn met haar witte sandalen al aan! Parmantig liep ze daar alsof ze al wist dat ze een hele prestatie had geleverd. Best knap als je als kindje van 1,5 al je eigen sandalen met klittenband aan de juiste voeten aan kan trekken. Hier is toch wel de enige souplesse, evenwicht en inzicht voor nodig. Voor mensen zonder kinderen waarschijnlijk totaal iets onbegrijpelijks maar ik vond het erg knap!
Het hoogtepunt voor Jeroen was toch wel het beklimmen per fiets van de 2000 meter hoge berg, de Mont Ventoux. Na twijfel om het wel of niet te doen heeft hij toch bij een jonge man die net zijn fietsverhuurbedrijfje was gestart een fiets gehuurd met een bijbehorende kledinguitrusting. Volledig in stijl van de Tour de France was hij klaar om zijn doel te behalen. ’s Morgens rond 9.30 uur vertrok hij richting de opgang van de Mont Ventoux wat nog zo’n 1.5 uur fietsen was. Rond het middaguur kreeg ik een sms dat hij aan het lunchen was en al best moe was. Een paar uur later belde hij dat hij volledig kapot was aangekomen op het hoogste topje van de berg. 3.5 uur had hij gedaan over 25 km lange klim waarvan de laatste 6 km heel stijl waren. Een goede prestatie!
1,5 jaar geleden had hij nooit gedacht dat hij dit nog kon doen. In het jaar dat ik net zwanger was van Fee heeft Jeroen meer in het ziekenhuis gelegen dan er buiten. Hij is een hele tijd ziek geweest door de chronische darmontsteking Colitis Ulcerosa waarbij hij constant naar de wc moest, was uitgedroogd en heel veel kilo’s was afgevallen. Zo’n 1,5 jaar is hij erg ziek geweest en duurde het erg lang voordat de artsen een medicijn hadden gevonden dat hielp. Gelukkig ging het vanaf de geboorte van Fee steeds een stukje beter en is hij nu weer helemaal de oude. Hij krijgt nog wel eens in de 2 maanden een medicijn per infuus ter onderhoud. Denkende aan hoe ziek hij die periode was en dat hij nu een berg opfietste waarvoor je lichamelijk in topvorm zou moeten zijn, hadden we nooit durven dromen. We waren erg trots!
Naast alle leuke strandavonturen, wandelingen en ijsjes eten dat we in de tweede week van onze vakantie deden toen we in het zuiden van Frankrijk waren, was er toch nog een hoogtepuntje dat niet vergeten mag worden. Uiteindelijk hebben we de vakantie niet met z’n drieën maar met z’n vieren beleefd. Ja, ik ben weer zwanger! Voordat we op vakantie gingen wilde ik heel graag een echo om te kijken of het allemaal goed was. Net zeven weken waren we onderweg en alles zag er goed en normaal uit. We hopen dat deze zwangerschap soepeler en minder hectisch zal zijn als die bij Fee. We zullen zien!
ModeMama Marjolein (moeder van Fee 1,5 jaar)
