di21112017

woensdag 22 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans|Ochtendspits

Ochtendspits Speciaal

Beoordeel dit item
(6 stemmen)
drukke ochtendspitsDaar sta ik dan zuchtend aan mijn kop koffie. Al heel mijn leven heb ik een ochtendhumeur, en de enige dagen dat deze mee vallen, is wanneer ik in een hotel, kinderloos kan opstaan, zoals ik vroeger kon toen ik nog thuis woonde. Zelfs in de vakanties en weekenden kan ik niet ontsnappen aan drukke en luidruchtige ochtenden. Vreselijk, vind ik deze momenten. Ik ben blij dat ik moeder ben, maar de ochtend is niet mijn meest gelukkige moment van moederschap! Nog voordat ik mijn gezicht uit de eerste plooi heb getrokken en mijn gezicht kan omdraaien om niet meer in mijn eigen natte kwijlplek te liggen, hoor ik al: “MAMA, MAMA, MAMA!” Zuchtend hijs ik mezelf overeind. De dag is weer begonnen. Maar niks vind ik zo erg als de ochtendspits op schooldagen.


Deze dag is niet anders dan alle andere dagen en zoals gewoonlijk heb ik de ochtendspits ter nauwer nood overleefd. Het was net zoals iedere andere dag, rennen, hollen en vliegen. Alles net op tijd klaar of net te laat, het is maar hoe je het wil zien. Ik kies voor net klaar….   .'s Ochtends kijk ik het schoolplein rond. Hoe doen al die moeders dat? Moeders met perfecte kapsels, leuke kleren, en de make-up goed aangebracht.

Ik sta in de ochtend meestal in een snelle aanschietbroek, slofschoenen en een verwilderde knot op mijn hoofd op het schoolplein. De make-up die ik op heb, is vaak nog van de dag ervoor omdat ik ,'s avonds te lui ben en gewoon zo het bed ik duik.
's Middags als ik de kindjes ga ophalen heb ik vaak alles weer netjes in de plooi en denk ik iedere dag weer opnieuw: “Morgen, snooze ik niet! En ga ik meteen mijn bed uit!” Maar als de nieuwe morgen is aangebroken denk ik “Ach meid, een keer snoozen mag wel”.

Daarna is het snel aankleden met vooral makkelijke kleren zodat ik de kinderen op tijd klaar heb. Maar dan komt de grootste uitdaging! De kinderen! “Lucas, smeer jij je eigen brood alvast en hoe ver ben je op je lijstje? Merel, kom terug! Je moet je broek nog aan! Nee, Sophie, geen hondenbrokken in de drinkbak gooien!” Snel smeer ik wat boterhammen en kam ik de haren. “MAAAAAAAM! Waar liggen mijn schoenen?”, hoor ik Lucas in de verte roepen. “Waar je ze gisteren zelf uitgedaan hebt! Zoek maar!” zucht … “Merel, niet naar buiten. je hebt je schoenen nog niet aan!” Sophie  is vaak de broodrestjes samen met de hond aan het oppeuzelen, en dan zie ik op de klok dat het al tijd is om te gaan.

We lopen gepakt en wel naar buiten en staan met de fietsen in de gang. “Onee” De poort is op slot en de sleutel ligt binnen. ”Lucas, houd jij mijn fiets even vast?” Ik ren naar binnen om de sleutels te pakken en gaan! Het lijkt wel een race tegen de klok. Ik kom vaak half rennend aan, met de kids achter me aan rennend en een baby onder de armen.” Kusje, dag schat!” en……. stop!!! Pffff... gehaald de ochtendspits is voorbij. Ik roep nog snel “hoi” tegen wat moeders en fiets terug naar huis. Op de terugweg neem ik me weer voor om het morgen anders te doen. Maar daar zit bij mij het probleem, het is altijd morgen!


Miranda Goedemans, moeder van Lucas bijna 8 jaar en Merel 3 jaar en Sophie, geboren op 10-12-2012

Lees hier meer columns van Miranda

Lees ook:

Ouderschapsverlofkorting in 2014 echt voor het laatst


Andere leuke columns:

Uitgekotst en weggejaagd

Snelcursus loslaten

Traktatiegekte

Controlfreak

Mijn kind wordt gepest

Vacature ouder/verzorger

Maandagochtendstress

Altijd checken!

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?