wo22112017

woensdag 22 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans| Flesvoeding

Flesvoeding

Beoordeel dit item
(4 stemmen)
flesvoedingIk hoor het mezelf nog zeggen: "Ik ben blij als de eerste maanden voorbij zijn,ik vind een kleine baby niks aan." Tot twee keer toe klopte dit ook voor mij. Het afkicken van de hormonen, mijn lijf dat weer van mij was, maar er zeker niet uit zag als de mijne. Het leven dat lijkt te draaien om voedingen, poepluiers en beschuit met muisjes.  Een klein babytje dat totaal weerloos is en volledig op je vertrouwd. Ik vond het allemaal erg heftig.

Maar wat ik het meest heftige vond, was de borst geven. Borsten die helemaal leeg waren en er treurig bij hingen als een leeg gelopen ballon. Borsten die er drie uur later uitzagen als die van de cast van Baywatch en trots lieten zien hoe ze ook konden zijn. Om de drie uur hormoon pieken waar geen einde aan leek te komen. Op en neer ging ik als op een hoge berg met diepe dalen de hele dag door.

Ik kon niet genieten van een kleine baby. Ik vond ze lief en schattig en hield van ze maar genieten dat lukte niet. Maarja, wat moet je, ik kon borstvoeding geven en de voeding was goed op gang. En overal lees je over borstvoeding, hoe goed het is voor je kleine en welke moeder wil nu niet het beste voor haar kind?

Tot twee keer toe heb ik op het randje gezeten van een postnatale depressie, de hormonen werden me te veel. Bij ieder toeschietreflex voelde ik paniek in me oplaaien.

Bij Merel hakte mijn huisarts de knoop door. "Jij gaat de fles geven." De opluchting omdat nu een arts tegen mij zei dat ik mocht doen wat ik eigenlijk wilde, was enorm.
"Als ik ooit nog zwanger word geef ik geen borst maar meteen de fles." riep ik stellig tegen familie en vrienden. Maar in negen maanden kan er veel veranderen.

Totdat ik het eerste echte toeschieten weer voelde en net zoals bij die andere twee voelde ik de paniek oplaaien. Ik schok maar hakte tot de vreugde van mijn man meteen de knoop door. Dit ga ik niet weer doen. Ik legde in het ziekenhuis uit dat ik de fles wilde geven er werden geen vragen gesteld maar meteen een flesje voor me gehaald.

Dit was de beste keuze die ik als moeder voor mijn gezin had kunnen maken. Ik heb nog nooit zo genoten van een baby. Voor mijn gevoel sijpelen de hormonen rustig uit mijn lijf. Geen pieken om de drie uur maar een mama die vrolijk is en ondanks het ontzwangeren zichzelf kan zijn. Een kleine baby die uren op mijn buik mag liggen omdat ik nu rust heb. Een veel gezelligere en rustigere vrouw voor mijn man omdat ik niet op mijn tandvlees loop. En Sophie, Sophie doet het super goed met de fles. Ik merk geen verschil tegenover de andere twee die de borst hebben gehad. Had ik dit eerder geweten dan had ik mijzelf bij die andere twee niet zo tot het uiterste gedreven.

Borstvoeding lijkt zaligmakend, maar mocht er ook maar een moeder dit lezen die met een soortgelijke situatie rondloopt. Voel je vooral niet schuldig want wat het beste is, hoeft niet voor jou het beste te zijn. De eerste maanden hoeven niet ellendig te zijn, je kan er ook van genieten. Jammer dat ik er nu pas achter kom, want wat is een baby fijn en heerlijk. Maar drie maal is scheepsrecht! Ben benieuwd of dat met de rest van de opvoeding ook zo werkt.....

Miranda Goedemans, moeder van Lucas 5 jaar en Merel 1 jaar en Sophie, geboren op 10-12-2012

Lees hier meer columns van Miranda

Lees ook:

Ouderschapsverlofregeling in 2013

Profiteer als werkende ouder van de inkomensafhankelijke combinatiekorting (IACK) bij je belastingaangifte.


Andere leuke columns:

Eerste bezoek consultatiebureau

Rugpijn

Ik ben eigenaar van Drugs B.V.

Ik ben twee en zeg nee

Tips voor (aanstaande) vaders

Wildebras

Vijftig tinten grijs

Doldwaze rit

Maandagochtendstress

Altijd checken!

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?
                     
    














      
Meer in deze categorie: « Sophie Huilbaby »