Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven. De laatste keer vertelde ik dat ik zwanger was van de derde, maar toen was er ineens een gat van bijna drie maanden. Doordat ik al twee kinderen heb rondlopen dacht ik wel te weten hoe een derde zwangerschap zou verlopen. Ik wist dat ik s`ochtends waarschijnlijk weer ziek ging worden. De eerste weken verliepen ook keurig volgens het boekje. Totdat ik steeds zieker werd. Extreme zwangerschapsmisselijkheid
Ik was niet meer alleen in de ochtend of avond ziek maar de hele dag. Alles wat ik at kwam er uit, ik was na een paar weken helemaal op, ik kreeg hevige hoofdpijnen. Het werd zo erg dat ik de zorg van mijn gezin niet meer kon dragen laat staan nevenactiviteiten. Ik kon alleen nog maar liggen. Het spelen van de kinderen en hun geluiden zorgde er al voor dat ik boven de wc hing. Praten, luisteren, tv kijken, lopen, eten alles maar dan ook alles maakte mij ziek. Ik kleedde de kinderen aan terwijl er een emmer naast me stond. Ik wilde alleen nog maar slapen. Ik heb twee kinderen die aandacht verdienen en verzorgd horen te worden maar het lukte me niet meer. Alles leuk en aardig dacht ik, maar dit wilde ik niet, ik wilde niet meer zwanger zijn!De dagen kropen voorbij
Mijn waardes bleven netjes, dus de verloskundige kon verder niks doen. Wel vond ze dat er hulp moest komen want ook zij zag dat het zo niet verder kon. Thuiszorg of familie was de optie. Gelukkig waren onze moeders meteen stand-by en iedere dag waren ze in huis om het huishouden de kinderen en mij te verzorgen. Beetje bij beetje ging het beter en het eten bleef binnen. De vicieuze cirkel werd doorbroken en mijn lichaam kon eindelijk herstellen. Ik kon weer praten en spelen met de kinderen. De moeders waren behoorlijk 'streng'. Als ik te enthousiast was, werd ik terug gefloten en moest ik weer gaan liggen.Ook mooie dingen
Het was hartverwarmend om te zien hoe familie en vrienden meteen klaar stonden. Hoe onze moeders er voor ons waren.De kinderen vonden het al 'jammer' dat ik beter werd want de opa's en oma's waren niet meer iedere dag in huis. De moeders van school brachten en haalden Lucas naar school als het nodig was. Lucas kon altijd ergens spelen als we wilden, ze hielden me op de hoogte van het reilen en zeilen op school. Er kwamen kaartjes, lieve berichten, bloemen.En nu? Nu ben ik twintig weken verder en op de helft beland. Ik voel me weer 'gewoon' zwanger. Mijn buik is flink gegroeid en is er volop leven te voelen. Dus dames die zwanger zijn en zich echt beroerd voelen en denken 'waar ben ik aan begonnen'. Er komt echt een einde aan. Trek op tijd aan de bel en wees vooral lief voor jezelf!
***
Miranda Goedemans, moeder van Lucas 5 jaar en Merel 1 jaar en 6 weken zwanger van haar 3e kindje.
Lees hier meer columns van MirandaAndere leuke columns:
Slaapgebrek door baby: doorbijten maar
Ritme zoeken met baby
Zij heet Floris
Post zwangerschapsgarderobe
Thee- en suikerzakjessorteercentrum
Klagen mag!
Moederschap en ontspanning
Kinderpartijtje hoera, of toch niet?
Overig:
7 Tips om de vakantie met je kinderen leuk door te komen
Ga hier naar de zwangerschapskalender
Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan
