vr24112017

vrijdag 24 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans|Dodelijke liefde

Dodelijke liefde

Beoordeel dit item
(7 stemmen)
kinderen_in_oorlogIk zou graag over luchtige dingen schrijven, maar ik merk dat het me al enkele dagen niet lukt om iets op papier te zetten.
Dit komt vooral omdat ik over iets anders wil schrijven.
Iets wat ik op dit moment voel, iets wat ik nu ervaar als moeder.


Al dagen, weken, maanden, jaren, zien we de meest trieste beelden op het nieuws, je leest hoort ziet ze op alle mogelijke manieren.
De golf van geweld heeft nu vooral kinderen slachtoffer gemaakt en het enige wat ik kan denken is. "Waarom kinderen, hoe kan dit, waar gaat dit heen?"
Mijn moederhart huilt bij steeds weer die beelden van weerloze kinderen.
Kinderen die een leven hadden en wilden , kinderen met dromen en verlangens, kinderen die vrede en liefde wilden en vooral veilig wilden zijn.

De kinderen zijn gestorven voor de idealen van de volwassenen. Ze zijn gestorven omdat ze wilde laten zien dat zei de meest machtige zijn, ongeacht wie het heeft gedaan.
De kinderen zijn het slachtoffer van de volwassenen, die alleen aan zichzelf denken, en aan wat zei willen, met alle gevolgen van dien.
Onschuldige kinderen worden gebrandmerkt en getekend voor hun leven, als ze al mogen blijven leven! Hun nu al korte leventjes worden bestookt met stress en niemand lijkt naar hen te luisteren, behalve de gebukte betraande vaders en moeders.
De wereld lijkt niet op te komen voor de rechten van het kind. Het gaat maar door, iedere dag weer en het wordt steeds extremer. Wanneer is het genoeg?
Het enige wat de kinderen vragen van deze volwassenen is rust, veiligheid, liefde, en hun jeugd! Al deze dingen worden van ze afgepakt. verscheurde moeders aan levenloze lichaampjes en dit allemaal voor vrede?

Ik ben boos en verdrietig omdat de wereld niks lijkt te kunnen doen, dan alleen als een supporter langs de zijlijn kijken en bepraten hoe de situatie is.
Alleen omdat het ons land niet is, of omdat onze landen er zelf te veel belangen bij hebben wat de reden ook is het lijkt niet de stem van het volk te zijn.

Vraag de gemiddelde ouder op de wereld wat ze willen, en zij zullen hetzelfde willen als ik.
We willen dat onze kinderen veilig zijn. Geld, aanzien, al die dingen lijken dan niet van belang, we willen onze kinderen veilig groot brengen!
Stop het geweld! Ook al kunnen wij er hier als" gewoon pleps" niet veel aan doen. Laten we dan wel lief zijn voor elkaar, binnen onze eigen omgeving. Laten we onze wereld en mensen koesteren.

Natuurlijk weten we wel dat het allemaal niet zo simpel is als hierboven gesteld. Maar maakt dit voor onze emoties eigenlijk iets uit? Geeft het je een gevoel meerwaarde dat je weet dat het een veel complexere situatie is? Zijn het niet gewoon basale emoties en behoeftes waar deze kinderen mee kampen?

Voor alle kindertjes die de afgelopen dagen zijn gestorven.
Lieve kleine schatten,
Ik kan jullie alleen vanuit mijn moederhart heel veel liefde sturen en hopen dat duizenden lichtjes jullie mogen begeleiden naar een hemels paradijs van rust liefde en plezier.


Miranda Goedemans, moeder van Lucas 7 jaar en Merel 2 jaar en Sophie, geboren op 10-12-2012

Lees hier meer columns van Miranda

Lees ook:

Ouderschapsverlofregeling in 2013

Andere leuke columns:

Geluk vs ongeluk

Je eigen ik

Digibeet

Slagveld

Loslopen leeuwen en konijnen

Moederlente

Miskopen

Papa, niet doen!

Co-ouderschap

Zwanger solliciteren

Mark Rutte, luister es naar mij

Mijn neefase

Maandagochtendstress

Altijd checken!

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?