wo22112017

woensdag 22 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Miranda Goedemans|De zolder

De zolder Speciaal

Beoordeel dit item
(5 stemmen)
Een aantal weken geleden was Lucas verhuisd naar de zolder. Dit wilde hij al maanden, dus wij de zolder opgeruimt en gezellig ingericht. Hij voelde zich de koning te rijk. Alleen het schilderen moest nog gebeuren maar met tijdelijk wat posters was meneer behoorlijk tevreden. Dit kwam ons ook goed uit, want dan kon zijn kamer weer verbouwd worden tot meiden-kamer en de baby-kamer tot gardarobekamer.


De eerste dagen gingen goed in zijn nieuwe domein, hij moest wel wennen aan de geluidjes maar er was verder niet veel te merken. De dagen gingen voorbij en het werd een gewoonte dat Lucas een aantal keer uit zijn bed kwam, wc, dorst en meer van dat soort dingen. s' Nachts werd hij steeds vaker huilend en angstig wakker. Dit was gedrag dat ik bij Lucas in de afgelopen zes jaar nog nooit had gezien. Het slapen was nooit een punt geweest.

Na een paar weken zo aan modderen merkte ik dat het geen wennen meer was. Ik zei tegen Ramon dat Lucas toch echt te klein was en dat ik dacht dat dit ook de reden was voor zijn angsten en gedrag. We besloten dat Lucas weer terug naar beneden zou komen. Het punt was alleen dat hij dan op de kleinste kamer moest gaan slapen. We hadden een gesprek voorbereid waarin we verwachtte dat hij het jammer zou vinden. Ik riep Lucas bij ons en vertelde hem dat ik het gevoel had dat hij de zolder nog een beetje te spannend vond om te slapen en beter naar beneden kon komen naar de kleine kamer.

Och, de kleine scheet begon te huilen door het verlossende besluit van zijn ouders, hij vertelde hoe bang hij was op zolder. Hij was 's nachts bang dat er ninja's bij zijn bed stonden, maar wilde graag groot en stoer zijn en vertelde het daarom niet. Op dat moment kon ik wel met hem mee huilen toen ik die dikke tranen over zijn wangen zag biggelen. We vertelde hem dat hij beneden kon slapen maar dan op de kleine kamer. Dit was allemaal geen probleem zo lang hij maar niet terug hoefde naar de zolder.

Die week heeft hij met zijn zus op een kamer geslapen wat natuurlijk heel gezellig was. De gardarobe/babykamer is nu Lucas zijn kamer en is in stoere kleuren geschilderd met gezellige meubeltjes. Hij is de koning te rijk in zijn kleine paleis en wil hem aan iedereen die op visitie komt laten zien. Vanaf de eerste nacht dat hij weer beneden slaapt is hij niet meer naar beneden gekomen en heeft hij geen nachtelijke angsten meer. Het slaappatroon waarmee we zo bekend waren is weer terug en mijn mannetje zit weer lekker in zijn vel.

Loslaten hoort erbij maar niet te snel, slaap nog maar lekker dichtbij ons, kleine/grote vent.

Miranda Goedemans, moeder van Lucas 5 jaar en Merel 1 jaar en 4 maanden zwanger van haar 3e kindje.

Lees hier meer columns van Miranda

Overizicht plannen politieke partijen kinderopvang in verkiezingstijd

Andere leuke columns:

Silvo Sonja

Wennen op de basisschool

Super flex

Als niets meer veilig is

Altijd checken!

Recordpoging baby

Hoe doen andere ouders dat?

Slaapgebrek door baby: doorbijten maar

Kinderpartijtje hoera, of toch niet?

Overig:

Ga hier naar de zwangerschapskalender

Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan

Meer in deze categorie: « Naar groep 3 Sexy mama »