di12122017

dinsdag 12 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Kim Joostens

Kim Joostens (18)

Beoordeel dit item
(2 stemmen)
papa leert vlechten‘Mama, je moet tegen papa zeggen dat wij ECHT vlechten willen’.
We staan in de donkere kou voor de schuurdeur en ik steek net de sleutel in het slot. Om het belang van de kwestie te onderstrepen herhaalt Isabel haar woorden nog eens – nu geïllustreerd door een theatrale stamp op de grond. Haar zusje stampt fanatiek mee. Terwijl ik met moeite een lachbui onderdruk beloof ik haar zo plechtig mogelijk dat ik vanavond met papa zal praten. Enigszins gerustgesteld stuiven ze de tuin in – hun tot op de schouders uitgezakte paardenstaartjes vrolijk achter zich aan zwiepend.
Beoordeel dit item
(7 stemmen)
laatste woensdagochtend met dochtertje‘Ik wil de spikkeltjes doen!!!’ Nina van bijna drie staat naast me in de keuken te balanceren op een stoel, om maar niets te hoeven missen van het spektakel dat ‘cakejes bakken’ heet. Behalve in en rond de vormpjes zit het beslag vooral ook om haar breed lachende mond, maar zo te zien hebben ook haar wenkbrauwen genoten van het aflikken van de garde.
Beoordeel dit item
(8 stemmen)
heerlijk ochtendritueelVijf uur. Wekker. Au – de pijn is nog niets minder. Zo goed en zo kwaad als het gaat tast ik met mijn goede arm naar de zware pijnstillers op mijn nachtkastje. Met wat moeite neem ik ze in, en kruip weer onder het warme dekbed. Over ruim een uur begint mijn dag – en dan hoop ik door de zorgvuldig samengestelde cocktail van zonet toch enigszins te kunnen functioneren.
Beoordeel dit item
(9 stemmen)
wennen op de basisschoolVoor de derde keer lopen we om 8:20 de nieuwe school binnen; grote zus Isabel, kleine zus Nina en ik – hun mama. Onze voetstappen voelen al een beetje vertrouwder op de klassieke granieten vloer en het kapstokje met de splinternieuwe blauwe luizenzak weten we inmiddels feilloos te vinden. De jas, muts en sjaal gaan in de zak, de roze Nijntje-rugtas (die twee weken geleden nog helemaal da bomb was, maar nu vooral nog gedoogd wordt tot het moment dat iemand EINDELIJK een Frozen-exemplaar voor haar aanschaft) aan het haakje erachter. Eten en drinken voor het ‘tussendoortje’ leg ik met de souplesse van een ervaren kleutermoeder in de Bak met de Olifant.
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
hoe vertel je dat aan je kindWe lopen de route die we bijna dagelijks lopen. Ieder huis is al eens door haar kleuterhandjes aangeraakt, en ze kan iedere stoeptegel dromen. Het idyllische bruggetje, het water met de eendjes, de imposante treurwilgen en het zompige gras – ze zijn al bijna vier jaar onderwerp van haar verwondering. Maar vandaag is er iets veranderd.
Pagina 1 van 2