vr24052013

Laatste update11:32:26 PM

U bevindt zich hier:Home|Columns|Joyce Drosterij|Bergtop

Bergtop

Beoordeel dit item
(2 stemmen)

bergtop.jpgEn dan ineens ligt er een zee van tijd voor je.
Een zee! Van tijd!
O zaligheid.
Mijn zwangerschapsverlof is begonnen.

Het is een cliché maar ook deze is waar: het leven bestaat uit verschillende fases.
Van een afstandje bezien lijken ze geruisloos in elkaar over te vloeien, maar zo voelt het niet altijd.
Het ware transitiemoment lijkt op een bergtop: je bent de soms heuvelachtige, soms steile weg aan het belopen, eerst in lekker tempo maar verderop soms ook hijgend, puffend en steunend. Zeker naar het eind toe. Je wilt zien wat er over de bergkam heen te zien is, hebt al verhalen horen vertellen over hoe het ‘daar’ is, wat je wat onzeker en ongeduldig kan maken. Maar je weet uit ervaring: zelf zien is weten.



Deze metafoor kan ik ook nu, tijdens mijn zwangerschap, met gemak inzetten.
Iedere week, iedere maand breekt er een nieuwe fase aan zo lijkt het en dient er zich een ander mentaal proces, of juist iets concreets aan. Een bijzondere mix van ratio en emotie kan ik het noemen.
Zo ben ik pas sinds kort behept met de zogenaamde nesteldrang en ben ik bezig met het langzaamaan inrichten van de babykamer. Omdat ik dat zo voelde, omdat ik daar nu pas aan wilde en kon beginnen. Ik beken dat dit ook wat langer heeft geduurd omdat onze walk-in-closet hiermee verloren gaat, mag ik even een luxe-traantje wegpinken? In een zo soepel mogelijke beweging vanuit het babykamertje liep ik vanochtend, inclusief buikband want de baby begint best zwaar te worden, een drogisterij in. Om voor het eerst de zogenaamde Vereiste! Startspulletjes! Voor je baby! te bekijken. Hydrofiele luiers (he he eindelijk weet ik nu wat dat zijn, nooit gedacht dat het eigenlijk een soort theedoeken zijn, check), crèmepjes voor de ruwe billetjes (de keuze is reuze!), fopspenen (voor een open en eerlijk begin met je kind, check) en zo nog een paar, voor mij nieuwe zaken.
Gelukkig mag ik me prijzen dat ik omringd ben met vrienden en familie die me helpen aan de grote kluif broodnodige, elementaire spullen, zoals een wieg, Baby Bjorn, een 8 meter (!) lange draagdoek, kinderwagen en wippertje. Blij dat ik met Koninginnedag nog een legio aan oude rommel heb weten te verkopen zodat de prettig ontstane gaten nu weer gevuld kunnen worden.
Maar dit even over de materiële kant van het zwangerschapsspectrum.
Ik zeg voor een half jaar het werkende, intensieve producentenbestaan vaarwel, stap uit de trein die maar doordenderde. En omarm een nieuwe levensfase.
Ik ga een kind op de wereld zetten!
Hoe bijzonder, geweldig en fantastisch is dat?! Miljarden gingen voor mij maar zo voelt dat helemaal niet. Het is magisch, een unicum, voor mij. Ik ben op tweederde van de heuvel, de bergtop lonkt. En wat daarachter ligt al helemaal.

***

Joyce Drosterij, 30 weken zwanger

Lees hier meer columns van Joyce Drosterij

Lees hier meer columns van andere columnisten

Ga hier naar de zwangerschapskalender

Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan
Aantal keren gelezen: 607 keer
Meer in deze categorie: What's in a name? »

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.