Bedankt mam! Maar serieus, bedankt mam. Ik zie er namelijk werkelijk niet uit. Dus ik blijf nog even binnen. Dit doe ik al vanaf donderdag. Binnen in huis. Al honderd columns geschreven en al zo’n vijfenveertig keer The lady and the Vagebond gezien. Want dat is Bincks nieuwe hobby. Dat kijkt ie met mij – uiteraard ?- en zijn hippe design-tekkelhond: Pieter, samen op de bank. En als de film is afgelopen en ik verder poog te genezen in een dekentje gewikkeld op de bank, deponeert Binck al zijn speelgoed op mij, als streven me mee te krijgen in zijn spel. Negeren heeft geen zin. Wat blijkt? Liggend kun je ook best met autootjes rijden.
Krentenbaard krijgt 18.300 hits op Google en allemaal vermelden ze dat het een typische kinderziekte is, “volwassenen hebben er inmiddels een bepaalde weerstand tegen ontwikkeld,” nou jullie hebben het ALLEMAAL hartstikke mis! Wikipedia heb ik al aangepast (als je nu op wikipedia gaat kijken, ik heb het niet echt herschreven :D).
Sinds ik ooit de sjaal van een huisgenootje (sorry, Marlou) stiekem stal en ik krentenbaard voor de eerste keer kreeg, heb ik het al meerdere malen gehad. Wat een verschrikking!
En ik vind dat ik nu wel lang genoeg gestraft ben voor het stelen van die sjaal.
Binck en Saša hebben beiden natuurlijk weer nergens last van. Als ik koorts heb, komt Binck me vaak nog wel mentaal en fysiek ondersteunen, door me te vergezellen in bed MET dezelfde koorts.
Maar nu? Nu heb alleen ik het. Niet dat ik het ze gun hoor, maar het is ergens toch minder erg als meer mensen het hebben. Dan is het wat gezelliger. Kun je lekker klagen met elkaar, in plaats van sneu en treurig in je eentje met de gordijnen dicht… Boehoe!
Ik weet ook wel dat ik natuurlijk dolgelukkig moet zijn omdat de rest van mijn gezin het goed maakt, ze kerngezond zijn enzo, Nou, ik schreeuw het van de daken.
Het verbaast me dat je het niet hebt gehoord, zo hard schreeuwde ik.
Krentenbaard sucks en zo is het gewoon, de keiharde waarheid.
Ik ga ook écht niet naar de dokter hoor, ze zien me al aankomen daar in de wachtruimte, al die oude vrouwtjes schrikken zich dood. Ode aan de apotheek bestel-service telefoonlijn! “Toets twee voor het inspreken van herhaalrecepten”. “TWEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!”
“Ja, ik heb het weer, graag recept ----------. Oja, met Jaimie.”Ze noemen me nog net geen Jaim bij binnenkomst van de apotheek. Afhalen hoef ik gelukkig ook niet zelf te doen, mijn grote steun en toeverlaat doet dit allemaal voor mij. Mijn heldin. Mijn mama. Mam, ik ben blij dat je er bent om voor me te zorgen. En als jij het ooit krijgt (na al dat insmeren van mij lijkt me dat namelijk niet heel onwaarschijnlijk), kom ik je vergezellen, beloofd.
***
Jaimie Ristovski is moeder van Binck Dimitri (13 december 2009) en woont samen met haar man Sasa en Binck in het mooie Haarlem. Ze werkt drie dagen in de week als juf Nederlands op het Coornhert Lyceum in Haarlem. Een leuke maar drukke baan, met veel thuiswerk met al het nakijken en voorbereiden. Ze is druk bezig om haar eigen huiswerkbedrijf Hippejuf op te zetten.
Lees hier meer columns van Jaimie Ristovski
Lees hier meer columns van andere columnisten
Ga hier naar belastingtips voor werkende ouders
Ga hier naar informatie over babykamertrends, goedkoopste kinderstoeltjes en een overzicht van wat kinderen kosten



Krentenbollen doen me vanaf nu denken aan krentenbaard. En die hoef ik dus nooit meer! Zowel de bakkersversie als de medische versie. M’n moeder zegt dat ze morgen weer komt om Binck te vermaken omdat ik volgens haar “zo de deur écht niet uit kan!” “Want je bent echt geen hippe juf zo!!”




