di12122017

dinsdag 12 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Ingrid Kroes|Barbamama

Barbamama

Beoordeel dit item
(5 stemmen)
barbamama gezinLaat ik maar met de deur in huis vallen: ik mis een arm. Schrik niet, ik heb nog steeds de twee armen waarmee ik ben geboren (zij het dat ze iets langer zijn geworden), maar ik kom structureel een arm te kort. En dat heeft alles te maken met een gebeurtenis vorig jaar. Die gebeurtenis is ook de reden dat het heel lang heeft geduurd voordat ik weer een blog heb geproduceerd. Ik mis namelijk niet alleen een arm, maar ook tijd en slaap.

De gebeurtenis

Ergens vorig jaar bedachten mijn vriend en ik dat 2 zoons eigenlijk nog niet genoeg was en besloten nog eentje te maken. Dat lukte en zoonlief 3 groeide in mijn buik. Terwijl vriendlief zich vooral druk maakte over de grootte van de auto (daar passen nooit 3 kinderen in), zorgden mijn hormonen er af en toe voor dat ik, kijkend naar mijn 2 armen, alleen nog maar snikkend kon bedenken dat ik nu nooit meer al mijn kinderen tegelijk kon knuffelen.

In november werden wij de gelukkige ouders van ons derde mannetje Mika. En ja, met wat passen en meten kunnen ze best met z’n drietjes op de achterbank en in een dakkoffer passen heel veel spulletjes (tip: neem de grootste). Ook het knuffelen lukte eigelijk wel aardig, ik blijk armen te hebben die lang genoeg zijn om meerdere kindjes tegelijk te omarmen en spierballen om meerdere tegelijk op te tillen.

Maar dan de rest. Met zoon 1 op school, peuterpuber 2 soms thuis en soms op de crèche en een baby die gevoed moet worden is het soms best lastig om alles onder controle te houden. Immers, een moeder die verlof heeft, moet kinderen wegbrengen, weer ophalen, het huishouden doen, boodschappen, koken, de was opvouwen (heel veel) en een baby verzorgen.

En dan heb ik het nog niet eens over de activiteiten voor school, billen en vieze handjes en mondjes afvegen, luiers verschonen, stoeiende mannetjes uit elkaar trekken en … nou ja, je kent het wel. barbamama

Af en toe wens ik dat ik barbamama ben, zodat ik kan veranderen in een moeder met extra armen, die deze dingen allemaal tegelijkertijd kan doen.

Gelukkig zijn er oplossingen:

Mijn lieve vriend, alias Barbapapa, die gelukkig een hele flexibele baan heeft
Albert, voor het afleveren van onze boodschappen inclusief luiers en gemakkelijke maaltijden
De ipad, redder in nood, veroorzaker van stilte en vrede, mits de mannetjes het eens zijn over welke filmpjes ze willen zien.


Inmiddels ben ik weer aan het werk en gaat ons jongste spruitje ook naar de crèche, en ik moet zeggen: we hebben een aardig ritme gevonden. Ook de grote broers hebben ontdekt dat het heel leuk is om voor hun kleine broertje te zorgen. Het blijft druk en mijn wens is nog steeds Barbamama te worden, maar wat zijn we gelukkig met z’n vijven.



Ingrid Kroes is eigenaar van Des-ing.nl en Dollkissabird.blogspot.nl en moeder van Hidde (11-07-11), Jannik (26-09-13) en Mika (23-11-15)

Andere leuke columns:

Kindvriendelijke reisorganisaties

Wat neem je mee op vakantie

29 Tips om je kind zindelijk te laten worden

Ochtendstress

Het geheim van het gelukkige Nederlandse kind

Ik lust alleen snoep!

Controlfreak

Vacature ouder/verzorger

Altijd checken!             
    








      


   

Meer in deze categorie: « Vakantie met kinderen