Ik heb al een tijd geen column meer geschreven. Het zou zomaar kunnen zijn dat de redactie van TipsWerkendeOuders.nl mij al heeft afgeschreven…. Het lukte echter de afgelopen maanden niet om de juiste toon te vinden voor een column. Intussen heeft mijn moeder nu al 9 maanden van Mirle niet meegekregen. En juist nu als 2-jarige “ik ben twee, dus ik zeg NEE!” was het natuurlijk helemaal dolle pret geweest met oma die zich overigens Omi noemde. Bovendien had ik nog heel wat raad kunnen vragen, en mij kunnen verwonderen over de enorme hoeveelheid informatie die mijn moeder wist op te diepen via internet als ik een keer een vraag of probleem had.
Dus jaloers ben ik wel als ik in Amstelveen (we zijn inmiddels ook verhuisd naar de kinderrijke nederzetting van Amsterdam) op zondagmiddag de moeders van moeders zie rondtoeren met hun kleinkind(eren). Hoe anders had het allemaal kunnen zijn als mijn moeder niet ziek was geworden en er gewoon nog was geweest!
Gelukkig houdt Mirle me goed bezig want een 2-jarige heeft het onmiddellijk in de gaten als je er even met je aandacht niet bij bent. “Mama, mama, mama!!!” Bovendien word ik tegenwoordig ook opgevoed door mijn eigen vlees en bloed: “Nee mama, áfblijven!” . Zo ook de poezen die niet op de tafel mogen springen “Piauw, piauw, stout!”. Ik vind het een hele leuke leeftijd al kan ik af en toe ook wel eens minder blij worden als ik met tassen vol boodschappen sta en mevrouw niet in het fietsstoeltje wil, of niet uit de schommel, of niet in bed..
En vlak ook haar opa (mijn vader) en oma (JM’s moeder) niet uit. Mirle weet heel goed dat ze bij hen wel een potje kan breken. En ik vind het erg leuk om te zien hoe zij daar gretig gebruik van maakt…. “Opa, opa paardje kijken” en opa zal haar gerust voor de zoveelste keer oppakken zodat Mirle het paardje kan zien, hetzelfde geldt voor oma die binnenkort komt oppassen.
Maar mijn moeder mis ik en dat altijd wel zo blijven. Ze was een super-oma en een echte moeder.
***
Fleur van Dijk (moeder van Mirle 26-4-2010)
