De zomer lijkt nu toch echt begonnen te zijn. Een logisch gevolg? Het bijbehorende vakantiegevoel ontluikt bij vele Nederlanders. Sommigen hebben dat gevoel overigens al langer. Want bij hen zit die daadwerkelijke vakantie er al ruimschoots op. Die harde werkers zitten nu al weer wekenlang te werken achter hun computer. Stukjes schrijven, columns verzinnen. Natuurlijk zijn er voordelen aan buiten het seizoen op vakantie gaan. Neem de kosten. Ja, dat kan nog net want Job wordt bijna 4. ‘Hè? Is Job al bijna 4? Tss, wat gaat de tijd snel hè! Geniet er wél van, hè…’ (Grrr: http://www.tipswerkendeouders.nl/columns/dennis-dekker/life-rollercoaster-ferrari-straaljager.html)
Goed, niet afdwalen nu. Weer even to the point. We waren gebleven bij dat aantrekkelijke kostenplaatje. Een belangrijke reden om maar wat graag al in mei op vakantie te gaan. Ik vertel geen nieuws toch? Ach, u bent allemaal gewoon jaloers dat u het volle pond moet betalen.
Maar om deze ‘moeilijke zomermaanden’ (ik hoop op erg veel regen, dat zult u begrijpen) door te komen, zijn er gelukkig veel herinneringen aan de meest recente vakantie die af en toe voor de nodige verlichting zorgen. Wat was het mooi aan de Costa Brava, wat was het lekker aan de Côte d’Azur.
Job genoot zichtbaar. Van de belachelijke aandacht omtrent zijn vlassige blondje haartjes, van de immer vriendelijke reacties naar aanleiding van zijn enthousiaste gekakel. Hij moest dan vaak poseren. Was het niet voor die eeuwige camera van zijn vader dan was het wel voor wildvreemden. Soms zaten er unieke plekken bij.
In Cannes bijvoorbeeld, vond onze Job het helemaal niet erg om getooid met zijn rode Ray Ban-imitatie achter een kartonnen variant van Angeline Jolie te kruipen. Zijn hoofd door een gat in haar nephoofd gestoken en plots was Tom Raider, Job Raider geworden. Angelina Joblie! Tataa! Hij schaterde het uit. En de vele omstanders (lees: het prachtige Filmfestival was toen aan de gang) nog veel meer.
Natuurlijk had de kleine man nog veel meer dingen te doen dan alleen maar fotomodel spelen. Zo werd het vrouwelijke geslacht ineens wakker. Velen zochten zijn aandacht. Niet alleen die lieve dame op leeftijd van de broodafdeling op de camping. Maar ook andere ladies keken naar hem. Job had zelfs vriendinnetjes. Het liefst drie keer zo oud als hij zelf is. In Spanje stonden we pal naast een gezin met twee dochters. Hoe vaak hij ons in één week gevraagd heeft of hij weer met ‘zijn meisjes mocht spelen’… Papa jaloers, dat is logisch.
Maar het bleef niet bij vrouwelijk schoon, alleen. Ook het schoon van de vakantieomgeving werd door hem opgemerkt. Of dat nu Parc Güell in Barcelona of de mega-boten in Monaco waren. En wat te denken van het vliegeren op het strand, het schelpen zoeken, het sjansen met obers van restaurants, die vettige roombotercroissantjes die hem dagelijks vlekken bezorgden, het boarden met die wildvreemde skater uit Barcelona, het samen gedachteloos badderen in een jacuzzi.
Tja, met zulke herinneringen kom je de zomer wel door… Sterker nog? Voor mijn gevoel is jullie vakantie al bijna voorbij!
Dennis Dekker, vader van Job (11 augustus 2008)
Andere columns van Dennis DekkerAndere leuke columns:
Zij heet Floris
Post zwangerschapsgarderobe
Thee- en suikerzakjessorteercentrum
Klagen mag!
Moederschap en ontspanning
Ode aan
Kinderpartijtje hoera, of toch niet?
Overig:
Ga hier naar de zwangerschapskalender
Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan
