Rij ik zelf dan voor paal in mijn nieuwe vlinderjurk met spagettibandjes. Een maatje L anders paste broer er niet bij in. Ik zie mensen kijken. Ze zullen vast denken “wat is dat voor een lijp dat ze naar het strand gaat” . Aan mijn look en de look van Ryan kan je niets anders opmaken dan “zij gaan naar het strand” Gelukkig zie ik als ik de straat bij mijn vriendin in rijdt dat ook zij er mouwloos bijzit en de witte beentjes van haar kleine vent prikken in mijn ogen.
Na 5 minuten in de auto, ik pas helaas niet meer met mijn mega buik op de fiets. Ja ik pas wel op de fiets, maar het voorzitje van Ryan past dan nergens, komen we aan op Kijkduin. Het is rustig, erg rustig. We hebben zelf plek op de parkeerplaats voor het strand. Wat een luxe. Kids uitgeladen en de heuvel op. Aangekomen op het strand nestelen we ons met handdoek in het zand en voorzien de jongens van een schep, emmer en vormpjes. Alles is natuurlijk maar van korte duur, dus binnen 2 tellen hijs ik mezelf weer omhoog om in lichte galop richting de zee te lopen om daar mijn kleine man op te pikken die weer eens een hond zag.
Een dag strand met Ryan is als de duinenmars lopen in een uurtje. Heel even schiet het beeld van een kindje in een tuigje me te binnen die vastgeknoopt zit aan een kinderwagen, een hele zware kinderwagen. En het beeld vliegt weer voorbij als ik wederom een sprintje moet trekken omdat Ryan inmiddels blind achter een voetbal aanrent waar vier pubers mee aan de gang zijn. Elke keer als ik Ryan mee wil nemen naar ons gezellig plekje met handdoek, snoepjes en emmer en schep galmen de oerkreeten “ neee, mama, nee “zo mijn buis van Eustachius binnen.
Liefs Cindy
***
Cindy de Jonge (30 jaar), is per 1 april 2012 werkzoekende. Getrouwd met Rudy, moeder van Ryan (21 maanden) en begin juni uitgerekend van haar 2e zoon
Lees hier meer columns van Cindy de Jonge
Lees hier meer columns van andere columnisten
Ga hier naar de zwangerschapskalender
Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan




Maandagmorgen, het Haagse zonnetje schijnt al vroeg op deze mooie Koninginnedag. Terwijl heel Den Haag zijn roes nog ligt uit te slapen van de oh zo beruchte Koninginnenach, zijn wij al vroeg uit bed. Niet dat deze dag een uitzondering is dat we vroeg uit bed zijn. Ik ben in het bezit van een heel vroeg vogeltje die luidkeels mama en pap, niet van papa maar pap van brinta begint te roepen zodra de zon opkomt.




