ma11122017

maandag 11 december 2017

Je bent hier:Home|Columns|Cindy de Jonge|1 april

1 april

Beoordeel dit item
(3 stemmen)

werkloosworden.jpgDe naderende 1 april van dit jaar werkt een beetje op mijn zenuwen. Zenuwen die ik eigenlijk niet mag hebben. Zenuwen die ze ook wel een stress noemen. De meeste mensen zien 1 april als de dag van de grapjes. Grapjes die naarmate je ouder wordt minder vaak met je worden uitgehaald. Zou dat komen omdat,1 april voor de werkende mama`s en papa`s onder ons gewoon een doorsnee werkdag is.

Of zou het komen doordat we niets beters meer kunnen verzinnen dan luidkeels te schreeuwen onderaan de trap "schat....schat ", waarop jij , half nat en nog naakt net onder de douche bent uitgesprongen omdat, je luid geschreeuw hoorde 2 verdiepingen lager "jaaa wat " en je dan te horen krijgt "Ze smelten de kazen". Dit jaar is 1 april voor mij de dag dat ik voor het eerst in mijn loopbaan werkloos word. Werkloos! Toen ik een aantal weken geleden voor het eerst te horen dat na 3 trouwe dienstjaren mijn contract niet zou worden omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd moest ik wel even slikken. Niet zichtbaar natuurlijk want dat gun je ze dan ook weer niet.

Natuurlijk wordt mijn contract niet omgezet naar een vast dienstverband bij een financiële dienstverlener in tijden van crisis. Deze laatste zin was niet echt in mij opgekomen toen wij onze nieuwe wereldburger in wording het leven inbliezen. Sorry, ik heb nog steeds geen passende werknaam bedacht. Lieve lezers, ik beloof met mijn vingers gekruist op mijn rug in mijn volgende column met een leuke werknaam te komen. Om terug te komen op het inblazen van nieuw leven. Naïef! Ja, misschien wel. Stel je je kinderwens uit voor een vaste baan die wellicht in deze economische tijden nooit gaat komen? Helaas, kan ik daar geen antwoord op geven.

Ik geloof heilig in “het komt zoals het komt en alles heeft een reden”. Zinnen die ik meegekregen van mijn moeder en altijd te horen krijg als ik haar bel in tijden van crisis en paniek. Zinnen die helpen om alle tegenslagen netjes, gepland en geordend op een plankje te zetten. Netjes, gepland en geordend zijn nou net de woorden die bij mij passen. Gezinsuitbreiding. Weet je het zeker? Kan dat financieel? Heb je een vaste baan? Hoe zit het met de opvang? Allemaal vragen waar heel wat stellen tegenwoordig aan moeten denken voordat ze de roze rubberen jasjes en kleine ronde pilletjes een schop onder hun kont geven. Misschien is het heel licht in mijn grijze hersenpan voorbij gevlogen, maar snel weer doorgevlogen om plaats te maken voor een roze en in ons geval blauwe wolk. Als een echte planner heb ik mijn nieuwe wereldwonder gepland. Nee, natuurlijk niet!

Uhum. Een baby kan je helaas niet plannen. Hoewel ik er dit keer niet van uitging dat het na ronde 1 al raak zou zijn. En dat terwijl ik toch al tegen de afstervende ei leeftijd zit. Ryan liet wat langer op zich wachten. Ik had toen nog geen idee dat je ei explosie niet precies 14 dagen na je eerste dag van je menstruatie zou zijn. Na maanden oefenen en toen ik inmiddels geen piemel meer kon zien, ging ik een ovulatietest kopen. Toen ik erachter dat ik niet op dag 14, maar dat ik op dag 23 mijn ei explosie had was het raak. Thank god.

Ja, en toen kreeg ik het te horen van dat kleine mannetje op mijn schouder. Nou Cindy, perfect getimed. 30 weken zwanger op 1 april en werkloos. Er komt wel een hoop bij kijken hoor, werkloos zijn. In mijn geval nu even niet, omdat ik sinds een paar weken in de ziektewet zit vanwege de groei van onze nieuwe wereldburger. Wel moet je anno 2012 je naar de creche gaande kinderen van de opvang halen als je geen werk meer hebt. Ok, je hebt 3 maanden de tijd om een nieuwe baan te vinden, wat natuurlijk makkelijk te doen is met 455.000 andere belangstellende voor die ene leuke baan. Vallen die 3 maanden nou net in de periode dat ik half krijsend mijn kind eruit pers. Het enige wat ze bij de desbetreffende instantie konden zeggen
Was "helaas mevrouw voor u komt het dan even slecht uit". Dus mijn kleine man van de creche af om hem vervolgens opnieuw in te schrijven. Nu maar duimen dat ik op de nieuwe inschrijfdatum ook een leuke baan kan vinden. Wordt vervolgd, want nu kan ik als perfectionistische planner helemaal niks. En niks doen is volgens mijn verloskundige nou precies dat wat ik nu moet doen.

****

Cindy de Jonge (30 jaar), is per 1 april 2012 werkzoekende. Getrouwd met Rudy, moeder van Ryan (18 maanden) en begin juni uitgerekend van haar 2e zoon

Lees hier meer columns van Cindy de Jonge

Lees hier meer columns van andere columnisten

Ga hier naar de zwangerschapskalender

Ga hier naar informatie over babykamertrends, babyuitzet en de kosten daarvan

Meer in deze categorie: « Nesteldinges Shoppinghell »