wo22112017

woensdag 22 november 2017

Je bent hier:Home|Columns|Anna Reichenbach|Aan alle wanhopige jonge moeders en of vaders met slaapgebrek

Aan alle wanhopige jonge moeders en of vaders met slaapgebrek

Beoordeel dit item
(9 stemmen)
slaapgebrek babyMet de verwachting dat baby’s veel zouden slapen, werd onze zoon Olaf geboren. We wisten echter niets over de slaapcyclus van een baby. En zeker niet over die van Olaf. De eerste avond thuis legde mijn vriend hem in zijn ledikantje (want een baby hoort in zijn eigen bed te slapen – vond ik toen nog-). Er gebeurde iets ongelooflijks. Hij ging niet slapen maar bleef huilen.


Ik kon nog niet zoveel en lag aan bed gekluisterd. Dat had iets te maken met een ‘vervelende’ bevalling en een mislukte ruggenprik (kans van 1 op de 3000). Verbaasd en vermoeid probeerde mijn vriend onze zoon heen en weer te wiegen in zijn armen. Liep rondjes door de kamer en legde hem weer terug in zijn bedje. Weer gehuil. Hoe kan dat nou? Ja echt, zo naïef was ik. Uiteindelijk namen we het kleine hummeltje maar in bed.

‘Ehh heeft u iets voor een moeilijk slapende baby?’ ‘Nee, dergelijke middelen hebben we niet voor kinderen jonger dan een jaar’.

Het slechte slapen hield aan. Slapen in de nacht? No way. Slapen overdag? No way. Bij elk boek dat ik kocht over dit probleem hoopte ik de heilige graal in handen te hebben. Kapot van vermoeidheid en lopend op ons tandvlees zochten we uit of er iets (homeopatisch!) was wat onze zoon kon helpen met het slechte slapen. Telkens als we iets nieuws probeerden leek het de eerste nacht te helpen. Of een paar uur. Het was allemaal een scam.

We bezochten de huisarts en iemand die van alles wist over het Kiss-syndroom maar het leverde niets op. Er moest toch iets zijn?

Ik ging volledig over op rust reinheid en regelmaat. Ik gaf Ria Blom een kans. In extreme vorm. Heel de dag geen tv, geen radio. Ik ging maximaal 1 keer per dag heel even naar buiten met mijn zoon. Verder bestond de dag uit het aanhouden van een vaste volgorde: eten, vrij spelen, in de box, naar bed. En dat een aantal keer per dag. Eenmaal in bed liet ik hem huilen. Telkens ging ik weer terug om hem gerust te stellen en dan liep ik weer weg. Heel de dag door. Tegen de tijd dat mijn vriend thuis kwam was ik niet te genieten en doodmoe. Hij was ook doodmoe want ook in de nacht sliep Olaf niet.

Misschien een speciaal speentje? Gekocht. Werkt niet. Misschien een andere knuffel? Gekocht. Werkt niet. Misschien is het te licht in de kamer? Raampje boven de deur afgeschermd. Werkt niet. Misschien is het te warm? Raampje open. Werkt niet. Het inbakeren werkte overigens wel een beetje. We begonnen met de puckababy maar onze baby wist zich te bevrijden al ware hij een echte Michael Scofield (Prison Break). We zochten meer een dwangbuis-idee en vonden die in de Pacco. Geweldig! Het hielp. Het gaf hem meer rust. Maar we waren er nog niet want het bleef moeilijk. Het was alleen iets minder moeilijk geworden.

Eureka!

Een van onze dieptepunten was toch wel dat we op een zaterdagmiddag in de auto spontaan de oplossing gevonden dachten te hebben. We bedachten dat hij echt voor diezelfde avond nog een projector moest hebben dat sterren en andere mooie dingen projecteert op de muur. Natuurlijk met muziekjes en baarmoedergeluiden. Bij de ene winkel hadden ze er geen meer. Bij de andere winkel alleen nog een roze. Dat kon natuurlijk echt niet. Het moest een blauwe zijn. Net voor we onze zoektocht wilden staken en inmiddels alle relevante winkels binnen een straal van 15 kilometer hadden afgewerkt, vonden we een blauwe variant. De laatste. Eenmaal thuis gekomen direct geïnstalleerd. Helaas. Hij paste niet op het ledikantje. Op creatieve wijze wist mijn vriend het toch een soort van vast te zetten. Heilig overtuigd dat onze zoon die avond ging slapen legden we Olaf in zijn bedje. Het apparaat ging aan. Het leek even te helpen. Totdat het dat niet meer deed.
De meneer van de winkel was zo vriendelijk om het apparaat weer terug te nemen omdat het niet goed op het ledikantje paste. Gelukkig maar want het was een forse aanschaf.

Moeder weet het best

Het consultatiebureau gaf aan dat ze vonden dat ik langer mijn extreme (in hun interpretatie keurige) invulling van de drie r’s had moeten volhouden. Dan had het vast gewerkt. Dat ik inmiddels begon door te draaien vonden ze geen punt. Ook bij de huisartsenpost niet overigens, toen ik daar wanhopig huilend in de gang stond na opnieuw het probleem aangekaart te hebben. Uiteindelijk stak ik spreekwoordelijk mijn middelvinger op naar alle adviezen en alle boeken.

Ik besloot mijn eigen advies op te volgen. Olaf legde ik overdag in bed. Mijn eigen bed welteverstaan.Ik ging ernaast liggen. Hij keek mij aan met zijn blauwe ogen en pas toen hij ervan overtuigd was dat ik niet weg zou lopen deed hij langzaam zijn ogen dicht. En weer open. Zou ze er nog zijn? Ow ja, ze is er nog. De oogjes gingen weer dicht. Heel zijn slaapje bleef ik bij hem en voor ik het wist sliep hij een gat in de dag. Eindelijk had ik mijn rust gevonden. Overdag in elk geval. Af en toe sliep ik mee, soms had ik mijn laptop naast me liggen of mijn tablet. Of ik las een boek. Over opvoeden bijvoorbeeld. Of een horrorboek van Mo Hayder. Bijna hetzelfde.

Met tien maanden, ik denk een maand of anderhalf na mijn koerswijziging, gebeurde er iets bijzonders. Onze kleine anti-slaapterrorist wilde niet meer bij ons in bed slapen, in de nacht. ‘Ik leg hem in zijn eigen bed. Misschien helpt dat.’ ‘Welnee’, zei ik tegen mijn vriend. Waarom zou hij ineens in zijn eigen bed gaan slapen? En ja, het wonder geschiedde. Hij viel in slaap. En sindsdien heeft hij vrijwel niet meer bij ons in bed geslapen. Op onweer of een ondergekotst bed na.

We werden weer vriendjes met Klaas Vaak en hadden ook weer ruimte voor wat ehh fysieke activiteiten ;-)

Hou vol. Het wordt echt beter. Uiteindelijk.



Anna Reichenbach, moeder van Olaf (3 jaar) en wetenschappelijk docent

Andere leuke columns:

Slapen is voor watjes

Slaapgebrek met baby: doorbijten maar

Geniet er maar van!

Papaaaaa!

Alive and kicking

Excelleren als ouder

Ik lust alleen snoep!

Controlfreak

Altijd checken!