Tips voor werkende ouders

Straks is het zo ver: kolven op het werk. Je wilt je graag voorbereiden en weten wat je te wachten staat. Daarom volgen hier een aantal praktijkverhalen van vrouwen die op het werk hebben gekolfd, echter niet met de bedoeling representatief te zijn. Meestal wordt het kolven van borstvoeding goed geregeld tussen werkneemster en werkgever, zoals de wet ook voorschrijft. Soms blijkt het echter in de praktijk lastig te regelen. Hier lees je een aantal verschillende praktijksituaties die vrouwen echt hebben meegemaakt. Soms in positieve zin, soms wat minder positief. Laat je hierdoor niet uit het veld slaan. Bereidt je gewoon goed voor op de rechten die je hebt als kolvende vrouw!

Kolven op een kinderdagverblijf

Ik werk zelf op een dagverblijf dus zou je denken dat daar wel een goede ruimte is voor het kolven. Ik werk met allemaal vrouwen die ook allemaal kinderen hebben. Maar dat was dus niet het geval. Ik zit op een groep waar iedereen binnen kan lopen. Op mijn eerste werkdag (en dus eerste kolfdag) moest ik eerst op zoek gaan naar een stopcontact voor mijn electrische kolf. Er zat er één achter de koelkast en één naast het raam waar geen gordijn was! Allebei geen optie, want we zitten aan een drukke weg, dan kan iedereen mij zien zitten. Ik ben op zoek gegaan naar een verlengsnoer en uiteindelijk zit ik nu op een stoel naast het aanrecht (en naast een prullenbak!)
Het vervelende was ook, dat er wel drie keer iemand binnen is gekomen terwijl ik had aangegeven dat ik aan het kolven was en dat ik niet gestoord wilde worden.
Een collega, die schrok een beetje, die dacht dat ik al klaar was. Daarna kwamen er twee kinderen binnen. En toen nog een andere collega met haar zoontje. Toen zei ik wel, dat ik niet echt rustig zat op deze manier. Ze zei dat ik dan maar een bordje op de deur moet doen ofzo!
Ik vind eigenlijk dat mijn werkgever eerder aan een geschikte kolfruimte had moeten denken. Ik heb ruim op tijd aan gegeven dat ik wilde doorgaan met borstvoeding geven.

Verbouwde kolfruimte

Omdat we met drie vrouwen met slechts een paar weken verschil zouden bevallen en we alledrie van plan waren borstvoeding te blijven geven, hebben we in een vroeg stadium onze leidinggevende van ons voornemen ingelicht. Er was nog geen kolfruimte op het werk. Onze leidinggevende heeft zich heel hard gemaakt voor een kolfruimte in ons eigen gebouw. Dat kostte natuurlijk wel wat. Maar hij was van mening dat het veel meer zou kosten als drie beleidsmedewerkers gedurende 3 tot 6 maanden één tot drie per dag naar een ander gebouw zouden moeten fietsen om te kolven. 'Uitgesloten' was zijn mening. Gelukkig zijn ze hier van hogerhand (uiteindelijk) akkoord meegegaan. De schoonmaakkast werd opgeofferd en verbouwd tot prima kolfruimte. Onze collega's hebben voordat wij hier voor het eerst gingen kolven gezorgd dat onze baby's hier op print hingen met een afdruk van ongeveer 70 cm bij 100 cm, een fantastische verrassing. 's Ochtends spraken we even onze kolfschema's door en dat ging eigenlijk altijd prima. Omdat het kolven op deze manier erg relaxed was, heb ik het kolven ook met gemak tot ze 8 maanden was volgehouden.

Bij de bedrijfsarts op de kamer