Het kan. Je kunt je handen vol hebben aan een mensje van amper twee turven hoog. De hele dag wordt je bezig gehouden door een drukke ondernemende baby, van één jaar oud. Twee grijpgrage handjes. Twee oogjes die ondeugend de wereld in kijken, altijd speurend naar nieuwe uitdagingen. Kruipend van kamer naar keuken, van hal en weer terug altijd zoekende. Loerend of de deur die naar de trap leidt misschien open gaat. Of een andere deur, dat mag natuurlijk ook.
Onze jongste zoon is zo’n kind. Hij klom op de bank. Niet op de zitting, maar op de leuning. Hij klom eens op tafel, en pakte daar mijn mobieltje uit de tas, en kreeg het voor elkaar om mijn collega aan de telefoon te krijgen. Elk kastje wat er in huis te vinden is, heeft hij wel eens leeg gehaald. Er is geen knopje wat hij niet heeft aangeraakt. Altijd op zoek naar avontuur.
Bij oma maakte hij het ook erg bont. Ze had hem beneden in het campingbedje gelegd. Toen ze hem op wilde gaan halen, was hij weg. Gewoon weg, geen kind te ontdekken. Oma kreeg natuurlijk de schrik van haar leven. In paniek de hele onderverdieping doorzocht. Niets te vinden. Ook maar even boven kijken, maar dat kon eigenlijk toch niet? Maar jawel hoor, daar lag mijnheertje lekker te slapen boven in een bed!
Maar niet alleen oma heeft hij slapeloze nachten bezorgd, ook ik, zijn mama, heb vaak de rillingen over mijn rug voelen lopen. Ook de keer toen ik, per ongeluk natuurlijk, de garagedeur open had laten staan. Dat moet je niet doen met een kindje in huis wat dat gewoon ruikt! Toen ik onze boeienkoning mistte, flitste het ineens door mijn hoofd; de garage deur staat nog open! Ik ren er naar toe, kijk naar buiten en zie onze avonturier, met zijn duimpje in zijn mond, op het trottoir voor de grote straat zitten. Ik denk dat het wereldrecord sprinten op dat moment verbroken is, door een hele snelle mama. Wat een grote engel heeft dat kleine kereltje op zijn schouder!
Hij wordt ouder, en is nu een drukke ondernemende kleuter. Hij is degene die ondersteboven in het klimtoestel hangt. Hij kan ook niet gewoon lopen. Hij is altijd aan het springen, huppelen en dansen. Het is een heerlijk kind. Maar ik denk dat zijn mama heel erg vroeg grijs is!
Wanda, moeder van Bart (6 jaar) en Koen (4 jaar)
