Tips voor werkende ouders

Heeft iemand ervaring met peuters die slaan en schoppen wanneer ze worden gecorrigeerd of wanneer iets niet gaat zoals ze in het hoofd hadden....
Mijn zoon, in december wordt hij 3, heeft een sterke eigen wil. Dat heeft ie niet van een vreemde, papa en mama zijn allebei ook behoorlijk eigenwijs, maar met ons kan je praten en dan nemen we de motivatie mee in ons besluit iets toch op onze eigen manier te doen
Nou treft het bij mijn zoon alleen mij, dat wanneer ik hem iets verbied, of hem corrigeer wanneer hij iets doet dat niet kan omdat het gevaarlijk is, ik van hem een mep of schop krijg.
Ik doe mijn best om met hem in gesprek te gaan, om uitleg te geven waarom iets niet kan, ik probeer waar mogelijk een alternatief te bieden (bv springen op zijn speelgoedbankje dat hij in gebruik heeft als podium. Dat kan, maar niet als het bankje niet tegen de muur staat. Want als het bankje vrij staan, loopt hij de kans er aan de achterkant af te vallen, wanner hij in zijn enthousiasme zich verstapt en achter de rugleunig haakt oid. Dan vertel ik dat het zo niet kan, maar dat we het bankje tegen de muur zullen zetten, zodat hij wel kan springen. Bams, een mep want HIJ had het in het hoofd dat het bankje op de plek moest staan die HIJ bedacht had)

Moet ik dan niet uitleggen? Moet ik dan alles maar laten zoals hij het heeft bedacht? Ik moet toch ergens grenzen stellen. Ik moet toch zorgen voor een veilige speelomgeving? Ik kan hem toch niet in alles maar zijn zin geven m zijn zelfstandigheid te bevorderen????

Hij doet het alleen bij mij. Zijn vader pakt hem bij het uithalen al dusdanig stevig bij de hand dat hij zich wel twee keer bedenkt. Maar ik ben niet zo vlug, zie het niet altijd aankomen en wil ook niet altijd met harde hand iets corrigeren. Of moet ik toch minder praten maar eerder aanpakken?
Hoe ga ik om met een peuter die slaat of schopt wanneer het niet gaat zoals hij het in het hoofdje had?

Hoi Hoi,

Het is een bekend verhaal, alleen is ons dochtertje 17 maanden!
Ze is echt een hittepetitje en verschrikkelijk eigenwijs, heeft ze niet van een vreemde haha.

Als iets niet gaat zoals het in haar hoofdje zit wordt ze verschrikkelijk boos. Ze gaat schreeuwen, huilen, gillen, gooien met speelgoed en slaan, schoppen, bijten, krabben en knijpen.
Meestal doet ze dat dan bij ons, maar de laaste tijd begint ze ook zichzelf te bijten.
Zodra ze zichzelf bijt, reageren we daar niet op. Maar als ze ons bijt,schopt, knijpt of bijt, dan spreken we haar toe.
Ze is nog te klein ( volgens ons) om het op te slaan om het zomaar tezeggen. Zodra ze dat heeft gedaan weet ze dat het niet mag, alleen ze lijkt het te vergeten elke keer haha.

We hebben al geprobeerd om haar als een soort time-out in de box te zetten. Ze gaat dan heel erg hard zitten huilen en zodra ik haar dan uit de box haal krijg ik een kusje...Dus ze weet dan ook dat ze dat niet mocht doen...Alleen slaat ze wederom het niet op ofzo.

Soms doet ze ons echt pijn en uit reactie zou je dan bijna terug knijpen, maar ja dat helpt toch ook niet, dus dat doen we dan maar niet.

Nou is ons dochtertje nog maar 17 maanden, maar wij willen dat gedrag nu veranderen want dat lijkt ons makkelijker dan wanneer ze straks 2,3,4 of 5 is.

Nou om een lang verhaal vooral niet langer te maken...Ik heb ook niet de oplossing, alleen herken ik je verhaal en je vraag, dus hopelijk reageert iemand erop die uit ervaring spreekt en met dé oplossing komt...Ik lees in ieder geval mee!

Heel veel succes!

Hoorde van de week iemand zeggen dat een keer terugdoen wat je kind doet best kan helpen. En dan vragen of hij of zij dat leuk vond. Als het goed is is het antwoord nee en dan kunje beter uitleggen waarom er niet wordt geslagen of geknepen.

Maar ik blijf m lastig vinden. Gelukkig is het in de afgelopen periode best bijgetrokken, hij wordt niet zo heel driftig meer dat ie gaat slaan enzo. En nu straffen we elke extreem boze, onredelijke reactie af met afkoelen in de hal. We praten zo veel mogelijk met hem, om dingen uit te leggen, toe te lichten. Maar er zijn regels en grenzen.
Nu ik zwanger ben, is hij wel erg de grenzen aan het zoeken. Maar... Volgens mij heeft ie aardig door dat alles wat strakker staat......