Artikelen

Fietstochtje

Je kunt nog zo creatief zijn, je kunt woorden rangschikken nog zo leuk vinden, je kunt nog zo’n spitsvondige pen in huis hebben, soms wil het gewoon niet. Nul inspiratie. Nada begeestering.
Dit kan gebeuren wanneer je maandenlang elders vertoeft omdat je huis vanwege een ingrijpende verbouwing geen thuis meer is. Of wanneer je weken achtereen alle vrije tijd gebruikt voor noodzakelijke kluswerkzaamheden. Maar dat gebeurt ook wanneer je steeds maar weer geconfronteerd wordt met een onaf huis, met stapels onuitgepakte dozen, met chaos, met onrust.
Nou, in alle van deze genoemde, bovenstaande gevallen droogt inspiratie op als was het een glaasje water in de vervaarlijk schroeiende Sahara-zon. Langdurig, kan ik u uit ervaring melden. Dan schiet het schrijven er dus tijden gigantisch bij in. Dan beperkt artikelen maken zich tot ‘t uiterst noodzakelijke (lees: mijn dagelijkse werkzaamheden als journalist).
Toch breekt er altijd weer een andere periode aan. Dan zie je overal ineens weer aanknopingspunten voor een epistel. Dan zijn herfstbladeren zo prachtig kleurrijk dat ze stante pede een ode krijgen. Dan wordt goede muziek steevast met een handgeschreven persoonlijke en goudeerlijke recensie beoordeeld.

Dan zie je je zoon eindelijk weer als die eeuwigdurende inspiratiebron. Dan kan een kort, spontaan fietstochtje met dat 3-jarige aapje in nog geen uur de woorden weer net zo gemakkelijk en logisch rangschikken als vanouds. En meteen daaropvolgend druk je de computer aan en begin je te tikken…

Dennis Dekker, vader van Job (11 augustus 2008)

Lees hier de andere columns van Dennis Dekker