Soms vraag ik me af of ik ´s nachts niet beter op het toilet kan gaan slapen. Ik breng er naar mijn idee, soms meer tijd door dan in bed. Het resultaat is vaak maar een paar druppels, terwijl het voelde alsof er minstens een liter uit zou komen. Maar goed, als dat het enige is heb ik verder niks te klagen natuurlijk. En dat doe ik dan ook niet, alhoewel ik merk dat ik nu best zin heb in wat klagen en zeuren. Zwangere vrouwen moeten vooral overal aan toe geven…
De vader van mijn ongeboren baby is op dit moment weer in Engeland, waar hij ook vandaan komt. Dus tegen hem valt er weinig te zeuren of te klagen. Mijn vrienden houd ik graag te vriend, dus eigenlijk is het schrijven van dit column ideaal om het een en ander kwijt te kunnen.
Ik ben Wendy en alweer 33,5 weken zwanger op dit moment. De tijd vliegt! Volgens de precieze berekening komt de baby 13 oktober. Deze week is dan ook officieel mijn zwangerschapsverlof begonnen tot aan het einde van het jaar 2010. Dan stopt ook mijn contract. Door bezuinigingsmaatregelen van de gemeente waarvoor ik heb gewerkt, is de kans klein dat het verlengd wordt. Van baan naar baan hoppen vind ik nog niet zo erg, eigenlijk best leuk. Al merk ik nu dat het wel een heel gedoe is met het regelen van de kinderopvang, want dit moet minimaal 2 maanden van tevoren weer worden afgezegd als ik geen baan heb. Tja, en dat is lastig. Om een lang verhaal kort te maken (alhoewel ´zeurverhalen´mogen best lang zijn……) heb ik de kinderopvang nu maar gereserveerd voor alle dagen die beschikbaar waren per 1 februari 2011. Per 1 december moet ik dus meer weten op baan-gebied en de uren officieel doorgeven aan de kinderopvang. Ik heb dit met mega letters op alle kalenders geschreven én zelfs dan is de kans groot dat ik er nog overheen lees, omdat ik dan al zo gewend ben dat het er staat. Een financieel drama verhaal wil ik jullie echter besparen tegen die tijd, als een groot deel van mijzelf hopelijk zit te genieten op die roze of blauwe wolk.
De kinderopvang gaf me echter nog wel een gouden tip: overleg maar even met je partner. Dat is een heel goed idee en ik had daar nog niet aan gedacht. Zijn werkplek zal vanaf januari of eerder zeer waarschijnlijk London zijn. Hij is dan weken weg en dan weer even hier. In dit relatie-ritme leven we al sinds we elkaar hebben ontmoet in Spanje. Volgende week komt hij weer thuis en neemt de laatste dingen voor de babykamer mee. Ik zal met hem overleggen, maar ik denk niet dat het leidt tot een gouden antwoord voor de kinderopvangkwestie. Zeuren en klagen doe ik dan natuurlijk niet, dat bewaar ik stiekem voor hier.
Voor mijn niet- stiekeme momenten durf ik te zeggen dat ik geniet van de bewegingen van mijn baby in de buik, van de kleine rompertjes in de kast en van het gevoel om bijna moeder te zijn. Zwanger zijn is leuk!
Wendy Huivenaar (30 jaar, uitgerekend 13 oktober 2010)
