Nova kan zomaar ineens een beetje kruipen. In een keer goed nog wel, namelijk vóóruit. Lex kroop tot zijn grote frustratie de eerste maanden achteruit. Wilde hij graag een speeltje pakken, raakte hij er steeds verder bij uit de buurt. Dat vond hij helemaal niet leuk en dat liet hij luid en duidelijk merken. Nova snapt het gelukkig meteen: vooruit kruipen is the way to go! Dapper duwt ze haar pamperkontje in de lucht, wringt haar beentjes onder haar buikje en met een knalrood hoofd van de inspanning probeert ze er vandoor te gaan. Pff, wat gaat de tijd toch hard! Laatst kon ik al wat babyspulletjes weggeven: kledingmaatjes 50 tot en met 68 (al die schattige minifrutselkleertjes), bakerdoek, voedingskussen, draagdoek… Ben ik de enige die sentimenteel wordt bij het wegdoen van die typische kleine-baby-uitzet?