Ik voel me regelmatig tekort schieten als vrouw. Ik ben niet vreselijk vlijtig in het huishouden, ik noem mezelf graag pragmatisch. Het huis is redelijk opgeruimd en zo lang je geen spulletjes verplaatst zie je het stof bijna niet liggen, maar schoonmaken staat vrij laag op mijn eindeloze to-do list en ik houd het graag zo simpel mogelijk.
Maar niet alleen qua huishouden zal ik geen prijzen winnen, ook voor mezelf ben ik redelijk makkelijk. Ja uiteraard ben ik schoon en netjes verzorgd, maar dat laatste stapje – bijvoorbeeld make-up – tsja dat schiet er gewoonlijk bij in. En de keuze tussen comfortabel en flitsend valt ook negen van de tien keer uit in het voordeel van de platte schoenen ipv de hakjes.
Maar zelfs voor mij is het eindig. Na een zwangerschap van 42 weken met enorm opgezette voeten in uitgerekte gympen en slobberkleding kwam ik er na de bevalling achter dat ik wel weer mijn oude kleding aan kon maar niet mijn oude schoenen. En met oude schoenen bedoel ik mijn geliefde nieuwe zwarte enkellaarsjes met klein hakje… Maar goed ik had wel wat anders aan mijn hoofd en ik dacht dat het allemaal nog wel bij zou trekken dus liep ik door op de uitgerekte zwarte gympen.
En toen kwam de dag dat ik weer aan het werk ging en daar hoort toch wat nettere kleding bij en voor mij was de maat vol. Ik mag dan makkelijk zijn maar nu moest het maar eens afgelopen zijn en doel nr 1 was nieuwe schoenen. En gelukkig ben ik vrij vlot geslaagd voor: nieuwe zwarte enkellaarsjes, nieuwe bruine enkellaarsjes en nieuwe nette zwarte gewone schoenen. Mooi!
Op naar doel nr 2: nieuwe Bh’s. Als je al dacht dat mijn gympen uitgelopen waren dan geldt dat voor mijn BH’s nog vele malen erger! Heb ik van mezelf al een belachelijke voorgevel is dat met de zwangerschap en bevalling natuurlijk ook alleen maar erger geworden.
De Bh’s worden geleverd en gaan allemaal eerst de was in. Een van de punten waarom mijn huishouden lekker makkelijk is is dat alle was gewoon bij elkaar gedaan wordt op 40 graden. Nooit een probleem en zo simpel dat ook mijn echtgenoot makkelijk de was aan kan zetten (ook voor de droger hebben we super simpele regels).
Mijn man roept vanaf de zolder “eeeeeh Mir, had jij ook een roze BH”? Ach gossie denk ik, hij weet het verschil niet tussen lila en roze “Ja schat!” “Oh gelukkig” ik denk verder niet na, ben tien andere dingen aan het doen.
Totdat ik later de was uit de droger haal en daarin drie zwarte, één lila en vier roze Bh’s terugvind tussen de vrolijk gekleurde kleertjes van Katie.
Zucht, ik voel me dus regelmatig tekort schieten als vrouw. Daar loop ik op mijn werk met mijn nette (maar comfortabele) kleding, mijn nieuwe zwarte enkellaarsjes en mijn goed zittende roze Bh…
De wereld zal het er maar even mee moeten doen ;-)
Mirjana Chamberlain-Vucic, moeder van Katie geboren 25-03-2010





