Wat zijn mijn vingertoppen toch paars? Hoe kan dat nou, ik ga elke dag in bad. Soms wel 2 keer als ik ’s nachts niet kan slapen. Ik was mijn handen voor de zoveelste keer maar de paarse rand rond mijn nagels blijft. Een dag later is het erger geworden. Twee dagen later zijn heel mijn vingers paars en mijn handen gedeeltelijk ook. Hoe kan dat nou?! Zelfs op mijn hoeslaken herken ik een blauw profiel waar ik geslapen heb. Mijn vader zegt dat mijn gezicht paars uitslaat. Wát? Ik schrob en boen me suf. Niks helpt. Het komt steeds terug.
Help! Ik word een smurf!
Ik moet op controle in het ziekenhuis en vraag de gynaecoloog of hij dit verschijnsel eerder heeft gezien. Hij bekijkt mijn handen en ik zie zijn gezicht betrekken. ‘Nee, zoiets heb ik nog nooit gezien.’ Wat nou? Heb ík weer, een bizarre aandoening ofzo? Zul je straks zien dat ik een smurf baar! Ik moet bloed laten prikken en ze controleren mijn bloedsomloop. Ik weet ‘t, dit klinkt grappig, dit is humor, maar ik ga deze week bevallen en ik heb géén zin om blauw als een smurf in het kraambed te liggen!!
Een verloskundige ontdekt dat we met alcohol het paarse goedje van mijn handen kunnen halen. Maar ook dan komt de ‘uitslag’ na verloop van tijd terug. Het wordt steeds erger en het zweet breekt me uit als de specialisten zich geen raad weten. Ik besef dat dit hilarisch is op elk ander moment in mijn leven. Maar NU EVEN NIET! Ik ben de wanhoop nabij. Over een paar dagen ga ik bevallen en hoe harder ik zweet, hoe erger het wordt!
Om 3 uur ‘s nachts stap ik in bed. Ik ben weer in bad geweest om te ontspannen. Slaapdronken vertelt Rob dat hij de oorzaak heeft ontdekt van de blauwe uitslag. ‘WAT DAN?!!’ Ik ben één en al oor. ‘Die lavendel in bad’ mompelt hij droog.
Hmm. Ik ga elke avond in bad. En als ik heel slecht kan slapen, ’s nachts soms nog een keer. Mét lavendelolie voor een goede nachtrust. Het zal toch niet waar zijn?!
Ik loop terug naar de badkamer, schrob het bad uit en laat ’t weer vollopen. Ik ga in bad liggen weken en schrob mijn handen met gewone douchegel. Warempel, ik denk dat het werkt. De dagen daarna trekt de paarse gloed weg en mijn huid wordt weer blank.
Door al dat gebadder tijdens de slapeloze nachten, is de lavendelolie in mijn poriën getrokken en dat transpireerde ik weer uit. Het geheim van de smurfenziekte is opgelost. Hoe simpel! Goed dat Dokter –Rob- House op dat idee kwam. Ik kan weer met een gerust hart toeleven naar de bevalling. Ik ga nog wel even naar de schoonheidsspecialist en de kapper, want ik wil mooi zijn in mijn kraambed.
27 December ben ik middels een keizersnede bevallen van een prachtige (blanke) dochter, Loïs. Ze heeft geen blauw bloed, maar is een ware prinses.
Lees meer columns van Marion van Loon.
Lees hier meer columns
