Tjonge, jonge wat leest die zoon van ons. Of je nu cultureel zeer verantwoorde uitstapjes naar Italië of Frankrijk maakt, of je nu een dagje ‘grote stad-shoppen’ ondergaat, of je nu op de thee of op de koffie gaat bij tantes en omes, onze beste man heeft enkel oog voor ‘Broem Broem, Muis’ of ‘t knisperboekje ‘Nijntje gaat op reis’. Zelfs tijdens badsessies wil ‘t menneke echt alles weten over de spannende watertaferelen van Kikker.
Eerstgenoemde boekwerk is werkelijk waar tot op de draad versleten. Iedere keer als Job in de kinderwagen plaatsneemt, grijpt hij instinctief naar deze pil. ’s Ochtends op weg naar de opvang, ‘s avonds door de supermarkt, de man zit diep met zijn neusje in de dikke bladzijden verstopt. Weinig oog voor andere dingen, kortom.
Onlangs bedacht ik me, da’s allemaal natuurlijk ook vrij logisch met zo’n moeder die boeken verslindt. En met zo’n vader die ook wel een beetje van de literatuur, de lectuur en de letters is. ‘The next generation’ neemt deze voorliefde overduidelijk over. Ik zal u maar verklappen wat ik denk: ’t is een boekenwurm. En dát is ‘ie.
Toen onlangs mijn eerste boek (zie www.beatlesboek.hyves.nl) verscheen, had ik derhalve hoge verwachtingen omtrent zijn literaire interesse. Al gauw bleek dat het fenomeen Beatles totaal niet aan hem besteed was. Even de sfeer schetsen? Apetrots kwam ondergetekende vader thuis. De (overigens lege) fles champagne in de ene hand, het literaire kindje in de andere hand. Ik zag hem kijken en denken: ‘Waauw, het allereerste exemplaar van Bij The Beatles in de studio. Een bundel van mijn vader’. Ik glimlachte blij naar hem. My own little boekenwurm was geïnteresseerd! Ik reikte hem liefkozend de hand. Had daarin het kleinood gelegd. Zoonlief keek er naar. En greep er naar. En… smeet het argeloos en ietwat agressief van zich af. Hup, de vloer op. Kaft ingedeukt, scheur in het bindwerk. Je zág het hem denken: Pffff, moet ik dáár mijn kostbare energie aan besteden?
Voor het eerst in die bijna 15 maanden Job, ben ik diep teleurgesteld. De voorliefde voor de Fab Four zal bij ‘the next generation’ nog even uitblijven. Jammer hoor, mijn zoon blijkt een klein cultuurbarbaartje. Beatles negeren? Dat kán eigenlijk niet. Sterker; ’t is mijns inziens een heus eerste gebrek aan ontwikkeling.
Over ontwikkeling en lezen gesproken: ik heb nog wél even een vaderlijk advies. Eén gouden tip aan mijn lieftallig zoontje. Let af en toe wel een beetje op hoe je die boekjes die je wél leest, openklapt en vasthoudt.
