Peter was in eerste instantie, net als ik, voor een ziekenhuisbevalling. Zijn redenen waren met name dat als er complicaties zouden optreden tijdens de bevalling bij de baby of bij mij, er direct apparatuur en hulpmiddelen ter beschikking zijn. Mijn redenen waren meer van praktische aard: ‘Thuisbevalling? Die zooi van zo’n bevalling wil ik niet in huis!’
Zoals ik in mijn vorige column verwoordde, ben ik toch van mening veranderd en heb ik deze besproken met Peter. Hij zei al snel dat hij een thuisbevalling ook prima vond: ‘Waar jij je het prettigst bij voelt’.
Nu denken jullie: ‘Nou, dat is geregeld, jullie hebben een keuze gemaakt, bed opklossen en kom maar op met die baby....’
Niet dus.... We hebben namelijk een waterbed. Een heerlijk bed trouwens! Goede stabilisatie, lekker veel steun (ik heb tijdens de zwangerschap geen kussens nodig voor mijn rug en buik) en altijd heerlijk op temperatuur. Maar er kunnen geen klossen onder worden gezet, dus arbo-technisch is het bed niet verantwoord voor verloskundigen en kraamverzorgsters. En ook al was het bed hoog genoeg, dan mag je er nog niet op bevallen. Je achterwerk zakt namelijk te diep in de waterzak, zodat een verloskundige niet kan zien wat er allemaal gebeurt tijdens de bevalling.
Dan moet je dus een oplossing bedenken. We hebben geen logeerbed, dus gaan we een bed huren bij de thuiszorg of gaan we er één kopen die na de bevalling kan fungeren als een logeerbed? Een minpuntje van de laatste optie: we hebben nooit logees.....
En als we een bed hebben geregeld, waar zetten we het dan neer? We slapen in de zogenaamde ‘masterbedroom’ van ons huis. Alleen is er niet zoveel ‘master’ aan. In de slaapkamer staat ons grote waterbed met nachtkastjes en (natuurlijk) een grote kledingkast. Tussen het bed en de kast zou een extra bed kunnen staan, maar veel ruimte om er omheen te lopen en kleding uit de kast te pakken, is er dan niet meer. Geen ideale oplossing dus...
Op de babykamer is er ook geen plek. Het kleine kamertje daarentegen is na de opruimactie (zie column ‘De Bermudadriehoek’) helemaal leeg komen te staan. Maar het behang is erg lelijk. Hier en daar hangt het zelfs los en er zitten veel gaten in de muren. Niet echt leuk om op deze kamer foto’s te maken van je pasgeboren baby met gaten en loshangend behang op de achtergrond.
Vanaf week 37 mag je pas thuis bevallen, dus we hadden nog 2 weken de tijd om de kamer op te knappen. Het behang eraf halen was een heftige klus, maar hieraan kon ik tenminste een steentje bijdragen. Vervolgens is Peter verder aan de slag gegaan: plafond witten, voorstrijk op de muren en daarna structuurverf opbrengen en het kozijn schilderen. Ook de nieuwe plintjes zijn bevestigd. Enkel de nieuwe lamp en het rolgordijntje moeten nog worden opgehangen. Best een hele klus voor Peter; de avonden na zijn werk was hij een tijdje op het kamertje om bijvoorbeeld ‘even wat af te plakken’ of was hij in de garage om de plintjes in verstek te zagen.
Het kamertje heeft nu (bijna) een ‘bevallingsvriendelijke look’. Maar een bed moesten we de afgelopen weken nog regelen.
Toen kwam mijn schoonmoeder met het idee dat mijn schoonzus haar bed misschien wel zou willen uitlenen. Zij zou nog een bed in de opslag hebben staan. In eerste instantie leek mij deze oplossing helemaal niks. Mijn schoonzus is 23 jaar, studeert nog en zou het toch ronduit onsmakelijk vinden dat er een bevalling zou plaatsvinden in haar bed?! Ik zou zelf zeker zo gedacht hebben op mijn 23e . Maar mijn schoonzus niet. Ze vond het helemaal geen probleem. Zelfs het matras mag ik gewoon gebruiken. Helemaal top van haar!
Ik ben nu 36 weken zwanger en gelukkig is het kamertje (bijna) gereed en is het bed geregeld. Het kraamzorgbureau heeft een paar dagen geleden de bedklossen, de ruggensteun en..jawel... een geweldige, rvs pispot thuis afgeleverd. Deze laatste laat ik wat angstvallig in het plastic verpakt staan. Ik wil niet weten wat daar allemaal mee (en in!) is gebeurd.
Toch wel handig: zwanger zijn. Er wordt van alles voor je gedaan en geregeld als je maar een kik geeft....
Angela Gijzel (31 jaar, 36 weken zwanger)
Lees meer columns van Angela Gijzel
Lees hier meer columns van andere columnisten
