Ik heb de afgelopen twee weken de meeste tijd op de bank doorgebracht. Gelukkig hebben we film 1, 2 en 3 en wel 24 uur per dag! Daarnaast heb ik de zes seizoenen ‘Rozengeur en Wodka lime’ op dvd van zolder gehaald. Met 78 afleveringen van ongeveer 45 minuten ben je weer een paar weken verder. En dan is er natuurlijk het internet: beetje shoppen voor een luiertas, een lamp voor op de babykamer..... En er wordt online nog een paar jurkjes gescoord.
O ja, wat ook nog tussendoor kwam: de drukkerij belde met de mededeling dat de geboortekaartjes die we hadden uitgezocht eind juli nu niet meer te bestellen waren bij de leverancier. Er zat niks anders op dan andere kaartjes uitzoeken. ‘Vervelend, excuses, sorry mevrouw’. Dus even naar de drukkerij om de nieuwe collectie 2010/2011 geboorteboeken op te halen en dan maar een nieuwe kaart uit te zoeken. We hadden snel een nieuwe keuze gemaakt, dus dat was ook weer afgerond.
Hoe ziet een dag eruit als je rust moet nemen? Tussen 7.30 en 9.00 uur sta ik op. Even douchen en ontbijten. Het ontbijtnieuws kijken, beetje opruimen, bedenken wat we die avond eten, het vlees uitleggen en de film1-gids doornemen op bekijkenswaardige films. Komt er geen leuke film, dan gaat ‘Rozengeur en Wodka lime’ aan. Daarvoor nog even kijken of we geen spannende, leuke mails hebben ontvangen en natuurlijk wel even de werkmail checken en zo nodig doorzenden naar één van mijn collega’s met de vraag of ze het willen afhandelen.... Voor je het weet is het alweer 12 uur. Brood eten en even iets in het huishouden doen voor het gevoel dat je toch nog een nuttig wezen bent: een wasje draaien, wat strijken, beetje afstoffen.... Vervolgens weer op de bank, wat meestal resulteert in een dutje. Rond 15 uur wandelen met de hond en daarna maar eens beginnen aan de voorbereidingen van het avondeten. Niet lang daarna komt Peter alweer thuis. En als hij dan na zijn werk nog even de stofzuiger pakt, voel ik me ontzettend schuldig. Maar hij zegt dan meestal zoiets als: ‘Zorg jij nou maar voor de baby, dat ze goed groeit, dan zorg ik er wel voor het stofzuigen’. Maar het blijft een rotgevoel als Peter de hele dag heeft gewerkt en ik op de bank heb gelegen, hij nog gaat stofzuigen.
Na ongeveer anderhalve week bankhangen voel ik pijn in mijn ribben. Ik heb het gevoel dat ze groeit en al een stukje hoger ligt. Ik merk ook dat bijvoorbeeld mijn schoenen aantrekken zwaarder wordt. Er zit een duidelijke bobbel in de weg. En als ik weer eens rustig op bed lig, voel ik rare schokjes, telkens op dezelfde plek, een soort klopjes, maar geen schopjes. Na even googlen blijkt dat ze de hik heeft. Bijna iedere dag heeft ze de hik, 1 of 2 keer.
De nacht voordat we naar het ziekenhuis terug moeten voor de meting, slaap ik maar een paar uurtjes. Rond 03.30 uur kan ik echt niet meer slapen. De baby is gigantisch druk. Ze draait, schopt, krijgt tussendoor de hik en schopt vervolgens er weer lustig op los. Ik kan me er uiteraard niet aan ergeren; ik ben blij dat er zoveel leven in zit. Ik ben daarom ook positief over de opmeting de volgende dag.
De gynaecoloog geeft ons een hand en stelt voor direct door te lopen naar de ‘echo-kamer’ voor de meting. Hij meet het hoofdje, maagje en dijbeentje weer op. ‘Weet je nog haar geschatte gewicht de laatste keer?’ vraagt hij mij over zijn bril heen kijkend. ‘1432 gram’, zeg ik. ‘Nou, erg mooi. Haar gewicht schat ik nu rond 1800 gram’, zegt de gyn tevreden. In plaats van 3,5 week groeiachterstand, zit ze nu op 2 tot 2,5 week! En ze is gedraaid, ze ligt met haar koppie naar onderen.
In dezelfde groeicurve als de vorige keer worden haar maten weer ingetekend door middel van bolletjes. De bolletjes van de vorige keer worden aan die van deze keer verbonden. Een stijgende lijn wordt zichtbaar. Ze zit nog wel onderin de gemiddelde groeicurve, maar haar eigen groeilijntje volgt ze prima.
Als ik thuis kom, ga ik lekker op de bank liggen.... Gewoon, omdat het zin heeft! Gewoon, omdat het nuttig is!
Angela Gijzel (31 jaar, 33 weken zwanger)
Lees meer columns van Angela Gijzel
Lees hier meer columns van andere columnisten
