Natuurlijk willen de meeste familieleden, vrienden, buren, collega’s en kennissen een baby’tje bewonderen die net ter wereld is gekomen. Gezien de vele bekenden die we hebben, besloten wij een kraamfeest te houden, ongeveer vier weken na de geboorte van Evi. Ik vond het nog wel erg vroeg, omdat Evi zo klein was, maar voor ons gevoel hadden we niet veel keuze. Vier dagen na de geboorte van Evi stonden de eerste buren al voor de deur om Evi te bekijken. Ik lag op bed en was de geboortekaartjes in elkaar aan het zetten, zodat de kaartjes diezelfde avond nog op post konden. Peter heeft de buren toen te woord gestaan: ‘We geven over een paar weken een kraamfeest.
Evi is nu nog zo klein en kan haar temperatuur nog niet vasthouden. We willen er nog geen bezoek bij laten, alleen directe familie’.
Er waren ook mensen die drie dagen na de geboorte van Evi zich afvroegen of er soms iets aan de hand was; ze hadden namelijk het geboortekaartje nog niet ontvangen. En dat terwijl Peter en ik druk bezig waren de kaartjes in elkaar te zetten, de data te prikken voor het kraamfeest in overleg met kraamverzorgster, de uit te nodigen gasten in groepen te verdelen (dat moet ook wel met zo’n 100 gasten) en kaartjes te printen met de uitnodiging voor het kraamfeest. En dan gaat het, voor sommige mensen, ook nog niet snel genoeg…
Wat wel erg grappig was: er kwamen mensen aan de deur om alvast kleertjes voor Evi af te geven, want als het kraamfeest pas over vier weken zou zijn, zou ze er niet meer inpassen. En dan gaven ze kleertjes in maat 62. Tijdens het kraamfeest was maat 50 haar nog te groot!
Evi was 4 weken en 2 dagen oud toen wij het kraamfeest gaven. We hadden er een heel weekend voor uitgetrokken: op vrijdagmiddag mijn (oud)-collega’s, ’s avonds de buren en een paar collega’s van Peter, op zaterdagmiddag- en avond alle familie en op zondagmiddag de vrienden.
We deden aan zelfbediening: Ik had de spullen die op ons dressoir stonden, weggezet en daarop de beschuiten met muisjes, slagroomsoesjes, mini tompoesjes en andere zoetigheden, de koffie , thee en andere dranken neergezet. De papieren bekertjes en schoteltjes waren een uitkomst; die konden na gebruik zo bij het vuilnis. We hadden ook nog twee geleende sta-tafels midden in de kamer neergezet met daarop bakjes met pepernoten, chips en spekjes.
Evi liet ik natuurlijk aan alle visite zien. Ik kreeg hartkloppingen als de visite met hun handen vol bacteriën aan de handjes of in het gezichtje van Evi zaten. Af en toe ging ik naar stiekem boven met Evi en maakte ik haar handjes en haar wangetjes schoon.
Ik weet het: je zou moeten genieten van een kraamfeest en dat deed ik op momenten ook wel, maar ik had in mijn achterhoofd dat ik het mezelf nooit zou vergeven als Evi weer ziek zou worden en naar het ziekenhuis zou moeten, omdat wij zo nodig een kraamfeest moesten geven. De dagen erna had ik dan ook alleen maar angst: angst dat ze ziek zou worden, dat ze weer koorts zou krijgen en opgenomen zou worden in het ziekenhuis. Het was immers begin november en dus ook het begin van het griepseizoen.
Toen de eerste week na het kraamfeest voorbij was, was ik weer relaxed. En toen heb ik ook maar eens de halve speelgoedwinkel bekeken die er in ons huis ontstaan was. Het mooiste Duplo en de leukste loopwagens heeft Evi gekregen. Maar ook armbandjes, bestek, boekjes, omslagdoeken met haar naam erop en voor een klein kapitaaltje aan cadeaubonnen. Evi werd dat weekend erg verwend.
Al met al kijken we terug op een geslaagd en gezellig weekend. Een kraamfeest kunnen we iedereen aanraden! Alleen besefte ik pas dat het geslaagd en gezellig was toen Evi een week na het kraamfeest nog niet ziek geworden was. Maar of ik het op deze manier weer zou aanpakken? Ik denk dat ik me minder zou laten leiden door wat andere mensen zeggen en vinden wat ‘normaal’ is. Ik zou doen wat voor mijn gevoel goed is voor onze dochter en dat is misschien wel een kraamfeest geven als ze wat ouder geweest was…
Angela Gijzel (31 jaar, moeder van Evi geboren op 27 oktober 2010 met een gewicht van 2230 gram)
Lees meer columns van Angela Gijzel
Lees hier meer columns van andere columnisten
