Waar ik nog meer tegenop zag, dan tegen de bevalling, was de kraamverzorgster. Het leek me verschrikkelijk zo’n grijze knot over de vloer te hebben die ‘de jeugd van tegenwoordig’ wel eens zou leren hoe je een huishouden runt. Een dag na de geboorte van Evi mochten we naar huis. Vanuit het ziekenhuis belde Peter het kraamzorgbureau om te zeggen dat we naar huis kwamen. De kraamverzorgster zou er over een half uur zijn.
We kwamen thuis aan met Evi in de Maxi Cosi. Ik ging meteen op de bank liggen met flinke zenuwen in mijn maag wachtend op ‘Moeder Overste’. En even later stond ze voor me: Astrid. Een jonge slanke vrouw met een kort modern kapsel en een make-upje op. Ze stelde zich voor, we kletsten even en ze ging meteen met Evi aan de slag. Later nam ze de wensen door die we hadden. Aangezien we een hond hebben, vond ik het toch wel fijn dat er een keer met de stofzuiger door het huis werd rondgelopen. Dat vond ze geen probleem; ze zou dagelijks stofzuigen. Ik wilde nog tegenstribbelen en zeggen dat ik zelf lang niet zo vaak stofzuig, maar aangezien ze het zelf aanbood, liet ik het maar even zo…
De eerste dag was ze er maar een halve dag, alleen de middag. Ze had Peter de belangrijkste dingen geleerd om de avond en nacht door te komen: de luier verschonen, hoe je een voeding opwarmt en het vullen van de kruiken. Vooral dat laatste bleek erg handig. Evi had de eerste avond meteen een ondertemperatuur. In ruil voor haar kennis kreeg ze van ons de huissleutel. Zo hoefde ik niet naar beneden om de deur te openen, maar kon ze zichzelf binnenlaten.
Na een eerste nacht van iedere drie uur verschonen, voeden en kruiken verversen, had Peter besloten die dag maar vrij te nemen. Tegen de ochtend vielen we in slaap om rond 9 uur wakker te schrikken van het silhouet van de kraamverzorgster in onze donkere slaapkamer. Zelfs de hond was, van die nacht door het huis banjeren, zo moe dat ze niet aansloeg toen er een wildvreemde ons huis binnenstapte. Fraaie waakhond. Astrid lag in een deuk toen ze ons zo zag liggen en begon meteen met maken van een ontbijt, ook voor Peter.
Wat werden we vertroeteld door haar: ze maakte voor ons ontbijt en lunch. En net voordat ze bij ons haar dag afsloot, maakte ze voor mij een fruithap. En niet een gewone fruithap, nee, ze maakte er altijd iets speciaals van: het fruit mooi geordend op een bord met in het midden een hartje van kaneelpoeder. Of het fruit in stukjes in de schil van een banaan gelegd. Geweldig vond ik dat!
Iedere middag, als ik sliep, schreef ze haar bevindingen binnen ons gezin in het kraamboek: van de goede inspanningen van Peter bij Evi’s verzorging tot het poepen van Evi in het badwater.
Toen de verloskundige nog even langskwam twee dagen voordat de kraamzorg zou aflopen, gaf Astrid aan dat wij nog wel een paar uren extra zorg konden gebruiken. Evi’s temperatuur ging nog niet optimaal en ook mijn bloeddruk bleef schommelen ondanks de medicijnen. De verloskundige tekende voor extra uren die werden verspreid over nog twee extra dagen. Dat kwam heel goed uit, want Astrid zou de donderdag en vrijdag nog komen, zodat het weekend en de week daarna Peter thuis zou zijn. Ik zou dan de eerste tijd nog even niet alleen met Evi zijn. Dat gaf mij een fijn gevoel.
Maar de laatste kraamdag eindigde in het ziekenhuis! Evi kreeg ’s nachts hoge koorts. Toen ze 38.5 graden koorts had, belde Astrid snel de verloskundige. Die was er binnen een half uur. Nog een half uurtje later zaten we met de kleine Evi op de spoedeisende hulp. Evi werd onderzocht en direct opgenomen. Huilend nam ik afscheid van Astrid; natuurlijk verdrietig omdat Evi ziek was, maar ook omdat ik op deze manier afscheid moest nemen van ‘de grijze knot’, die geen grijze knot bleek te zijn. Ik had gedacht dat ik blij zou zijn als de kraamverzorgster weg zou gaan, maar in plaats daarvan wilde ik haar nog wel twee weken om Evi en mij heen hebben. Zo anders dan verwacht, eindigde deze kraamtijd…
Angela Gijzel (31 jaar, moeder van Evi geboren op 27 oktober 2010 met een gewicht van 2230 gram)
Lees meer columns van Angela Gijzel
Lees hier meer columns van andere columnisten
