Toen ik tijdens mijn bevalling nog maar net weeën had, dacht ik dat ik het nooit zou kunnen volhouden. Ik vond mezelf in het beginstadium van de bevalling een grote zeurpiet met een veel te lage pijngrens…
Om 23 uur werd besloten mij een slaapmiddel toe te dienen. De weeën zouden dan afzwakken, ik kon dan rustig gaan slapen om de volgende dag verder te gaan met de behandeling. Dus ik viel in een diepe slaap….
Die diepe slaap duurde…… een minuut of vijf. Een half uur lang werd ik midden in een wee wakker om vervolgens weer in slaap te vallen. Ik werd steeds paniekeriger. Ik weet nog dat ik steeds weer wakker werd in pijn. Een wee wegpuffen zat er niet in: ik viel telkens in slaap. Om 23.30 uur belde Peter de verpleegkundige. De verloskundige kwam erbij, maar ik had nog geen ontsluiting. Ik was alleen helemaal van de wereld, zo stoned als een garnaal.
Peter riep mijn naam, maar ik reageerde heel traag. Ik kon ook niemand meer aankijken. Ik hoorde telkens mijn naam, maar kon niks terug zeggen. Het was net alsof ik naast mijn lichaam stond. Mijn geest wist dondersgoed dat ik met de bevallig bezig was, alleen een reactie geven lukte niet.
Om 00.15 uur, drie kwartier later: was er een beetje ontsluiting. Om 00.50 uur, 35 minuten later, was er 5 centimeter ontsluiting. Toen ik een kwartier later uit mijzelf begon mee te persen, bleek dat ik 10 centimeter ontsluiting had! Er was al een infuus ingebracht voor het geval de bevalling zou uitmonden in een keizersnede. Een gynaecoloog en nog een verpleegkundige werden opgeroepen en stonden naast mijn bed. Eén van de verpleegkundigen en Peter hielden aan beide kanten mijn handen vast, omdat ze bang waren dat ik het infuus eruit zou trekken. Peter bleef gelukkig heel rustig. Hij vroeg, toen bleek dat ik 10 centimeter ontsluiting had, of ik geen tegenmiddel kon krijgen zodat ik weer bij zinnen zou komen en nog een stukje van de bevalling bewust zou meemaken. Dat kreeg ik. Tijdens het persen begon ik weer bij te komen, zodat ik de aanwijzingen van de verloskundige goed kon opvolgen. Toen zij het hoofdje zag, zei ze: ‘Kom eens kijken, pappa Peter, het hoofdje van je dochter is te zien!’ waarop Peter angstvallig aan mijn hoofdeinde bleef zitten. ‘Nou, nee dank je… Ik blijf nog wel even hier’.
Na 17 minuten persen, kwam Evi ter wereld! Het was toen 01.20 uur, woensdag 27 oktober, ongeveer 7 uur na het inbrengen van de gel. Na deze snelle en heftige gebeurtenis wilde de verloskundige ons ook nog de placenta laten zien. ‘Kijk eens wat interessant…’
No thanks, we hebben ervoor bedankt.
We vonden het zo raar dat ze er al was. We konden het allebei niet geloven. Ik had het gevoel alsof het niet echt was. Ik had ook niet verwacht dat het persen zo makkelijk zou gaan. Ik had gedacht dat het me veel meer energie zou kosten: wat is nou 17 minuten persen….? Want zeg nou eerlijk: bij een goeie grote boodschap kun je toch ook al snel een kwartier op de pot zitten?
Nadat ik gedoucht had, gingen we naar bed. Evi hoefde niet naar de kinderafdeling. Ze mocht bij ons op de kamer blijven. Evi lag met kleertjes aan in de couveuse. Een paar uur laten mocht ze er weer uit. Ik had de kleinste kleertjes meegenomen, maat 50. Het truitje leek wel een jurk; het kwam tot over haar knietjes. De mouwtjes bleven we maar omslaan, zodat ze een dikke rol stof om haar polsjes had. Ze had een mooi koppie met haar en ook al was ze klein, ze zag er niet ongezond of mager uit.
Op donderdagochtend mochten we naar huis. Ze woog toen 2100 gram. Die eerste avond thuis had ze meteen ondertemperatuur: 35,7. Daar lag ze, als een klein poppetje in haar reiswieg met daarin twee kruiken, onder een dekentje en een extra wollen trui van mijn schoonvader. En ze had natuurlijk een mutsje op.
Elke drie uur verschonen, voeden en twee kruiken vullen. Daar waren we anderhalf uur mee bezig, zodat er anderhalf uur over was om te slapen. Heel vermoeiend, maar daar zou snel een einde aan komen….
Angela Gijzel (31 jaar, moeder van Evi geboren op 27 oktober 2010 met een gewicht van 2230 gram)
Lees meer columns van Angela Gijzel
Lees hier meer columns van andere columnisten
