Ik moet iets bekennen. Ik ben er zo een, zo een die het liefst alles verzamelt. Zo een die hamstert omdat het 'ooit' nog eens van pas zou kunnen komen, misschien. Het zat er al vroeg in. Als kleuter zijnde kon ik niet slapen als ik al mijn knuffels niet rondom mijn bed verzameld had. Ze moesten er allemaal bij. Moet er leuk uitgezien hebben, een rijtje knuffels met een kleuter ertussen, netjes ingestopt. Op latere leeftijd werden knuffels vervangen voor proefmonsters, miniluchtjes en make-up. Ook kleding is leuk om te verzamelen, om vervolgens niks weg te doen. Want misschien pas ik na een paar kilo lijnen wel weer in dat ene bloesje. Of wordt die gekke broek toch weer 'in'. Miscchien kan hem nog gebruiken tijdens een gek thema feestje. Kortom, wel verzamelen maar niets weggooien. Op zich een goede eigenschap, de kleding die ik koop wordt pas weggegooid als ik er letterlijk uitscheur (ooit eens gebeurd bij een lievelingsbroek, die zo vaak gewassen was, dat hij bijna doorzichtig werd en het niet meer trok als ik hem over mijn heupen sjorde). De kleding die miskopen blijken te zijn, krijgen in elk geval nog een 2e, 3e en zelfs 4e kans. Mogelijk nog meer. Je ziet het, eigenlijk verspil ik dus het liefst helemaal niks. Goed voor het milieu toch?
Nu ik zwanger ben, begint er opnieuw een waar verzamelfeest. Je hebt een hoop spulletjes nodig voor zo'n kleine dreumes. Zeker als je beseft dat de kleine het eerste halfjaar praktisch geheel afhankelijk van jou is. Maar toch, mij hoor je niet klagen hoor. Ik ben driftig aan het verzamelen. Informatie, spulletjes en kleding. De informatie zuig ik op als een spons, alle tijdschriften waar minimaal 5x het woord baby in voor komt gaan in de lectuur bak. Spulletjes, het liefst alles wat er op het lijstje: basis-benodigdheden-voor-de-baby-uitzet staat. Daarbij hoort ook de kleding. Dat is het toch zeker het leukste. Ik ben dol op de dingen die ik krijg. Ik verzamel alles. Zelfs de dingen die toch niet helemaal mijn smaak zijn, want wie weet kan de kleine dat ene setje aan als hij ziek is. Zodat de rest niet onder de onuitwisbare poep en/of spuug vlekken komt te zitten. Natuurlijk hoop ik dat de kleine dit zal snappen en netjes wacht met spugen, lekken enzovoorts als het dat ene setje aan heeft.
Begrijp me niet verkeerd, alles wordt gebruikt, alleen wil ik het liefst alles zelf shoppen om de kleding precies in mijn smaak te hebben. En zo'n kleintje heeft toch best wat nodig. Zeker gezien mijn voornemen om echt niet elke dag een was te gaan draaien. Zeker niet met alleen maar babykleding. Of zeg ik nu iets heel geks? Misschien is dit onmogelijk hoor, so be it. Maar het ligt niet in de planning. Dus moet ik wel genoeg kleding hebben. Ik hoop zelf nog steeds op mijn weekendwasjes, maar partnerlief, ziet dat wat dat betreft misschien toch iets realistischer. Om de dag, of om de 2 dagen. Okay, prima, maar toch wil ik niet het minimum aan kleding hebben liggen. Klaar! Dus alles wat ik shop is zeker niet onnodig. Toch?
Nu besefte ik laatst iets. (Niks voor mij hoor, zo'n realistische ingeving). Ik kreeg 2 leuke setjes binnen van maat 50 die ik had besteld. Wat klein! Ik besefte, daar is de kleine toch zo uit? En omdat je nou eenmaal dingen besteld die je leuk vind, is dat toch zonde als je kleintje na een week jouw stoer uitgezochte kleding niet meer aankan. Twijfels! Terug sturen en een maat groter bestellen? Of gewoon nog een setje in maatje groter erbij bestellen? Maar je moet toch maat 50 hebben, niet dan? Zo lullig als je kindje de eerste maand steevast zwemt in de kleding. Staat zo raar op de foto's.
Dus ja, je moet wel maat 50 hebben, maar hoeveel dan? Bestaat daar geen uitzet-benodigd-voor-pasgeboren-baby's-lijstje voor? Kan iemand mij dat vertellen? Want ja verzamelwoede of niet, toch zonde als die mooie kleding net niet past!
Amber Schouten (28 jaar, uitgerekend eind december 2010)
