Ik ben in het gelukkige "bezit" van een jongetje van 7 jaar. Hij heeft een oudere broer van 10 en die is natuurlijk superstoer in zijn ogen. Alles wat Nick doet dat moet Sam ook doen. Het is alleen jammer dat alles wat Sam probeert na te doen er altijd een beetje truttig uitziet,het komt net niet helemaal stoer over. Nick weet dit en lacht hem dan ook geregeld uit met als resultaat dat Sam toch niet zo stoer blijkt te zijn en heel hard gaat huilen en schreeuwen.
Sam vind alles eng en ziet overal beren op de weg.
Toen hij met zwemles voor het eerst naar het diepe bad moest sprongen alle kinderen er gillend in maar Sam niet. Sam ging helemaal stijf van paniek aan de arm van de juf te water. Als er sneeuw ligt dan wil Sam best wel op de slee maar toch echt niet van een heuvel want dat is eng. Op het strand lopen is eng want wie weet komen er wel krabben of nog erger: golven. Gelukkig voor mij word alles goed overdacht door hem voor hij "stoer" gaat doen.
Dit jaar had Sam besloten dat hij net als Nick ook vuurwerk wilde afsteken. Hij durfde dit echt wel. Als ik dan even terug dacht aan vorig jaar dan had ik toch sterke twijfels. Vorig jaar stond hij huilend achter de ramen naar het vuurwerk te kijken en toen we hem eindelijk naar buiten hadden gepraat durfde hij absoluut niet de knalerwten op de grond te gooien. Laat staan dat hij de trektouwtjes alleen al uit de verpakking durfde te halen. Totale paniek. Hij was dus binnen 2 minuten weer binnen. Nick had natuurlijk de grootste lol en Sam heeft dit nog heel lang moeten aanhoren.
Chris had besloten dat hij dit jaar vuurwerk wilde kopen. Dat was leuk voor de jongens. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik redelijk bang voor vuurwerk ben en het dus ook absoluut niet zal afsteken. Ik was het er dan ook niet echt mee eens maar ik zag wel in dat het handiger was om de jongens via Chris met vuurwerk kennis te laten maken in plaats van dat ze op straat gaan staan stunten. Chris besloot siervuurwerk te kopen en geen knallers.
De hele oudjaarsdag waren de jongens hyper. Het vuurwerk lag klaar in de keuken. Het mocht van mij niet te dicht bij de verwarming want stel je voor dat het ontploft door de hitte. Geen idee of dit kan maar ik kan mezelf van alles wijsmaken. Toen de jongens buiten gingen spelen had ik ze laten beloven dat ze niet te dicht bij andere kinderen zouden komen die al met vuurwerk bezig waren. Natuurlijk zouden ze dat niet doen zeiden ze braaf. Een klein uurtje later kwamen ze helemaal door het dolle heen naar binnen. Ze hadden rotjes afgestoken!! De schrik sloeg me om het hart. Nu kon ik ze niet meer weghouden bij het vuurwerk.
Toen het middernacht was en iedereen naar buiten ging voor het afsteken ging Chris ook met 2 stuiterballen van jongens naar buiten. Nick vond het geweldig en stak zonder problemen pijlen en andere dingen af. Eindelijk durfde Sam dan ook. Daar ging hij gewapend met lont en een sierpot. Het duurde even voor hij het ook echt durfde aan te steken. Toen het eenmaal brande heb ik Sam nog nooit zo snel zien wegrennen. Doodsbang was hij voor wat er kon gebeuren. We hebben in een deuk gelegen om hem. Hij heeft overigens erg weinig afgestoken die avond. Maar we hadden wel vooruitgang geboekt. Hij heeft de rest van de tijd alleen maar knalerwten staan gooien, trektoutjes uit elkaar staan trekken en met sterretjes gelopen. Heel langzaam aan word hij steeds stoerder.
