Ik ben enig kind en ik heb blijkbaar altijd een te romantisch idee van broers en zussen gehad. Bij een groter gezin zag ik altijd pais en vree onderling. Wist ik veel toen.
Toen ik zwanger van Sam was (mijn 2e) zag ik het helemaal voor me. Twee vrolijk huppelende kindjes in een bloemenwei alias de Von Trappjes van de Sound of Music. Nooit was er ruzie onderling en ze waren knettergek op elkaar. Een paar dagen na de bevalling kwam ik al heel snel met beide benen op de grond. Het bleek helemaal niet zo te zijn. Nick vond Sam niet leuk en als hij al met hem in een bloemenveld zou zijn dan was dat om hem omver te duwen maar zeker niet om met hem te huppelen. Iedere dag was er strijd. Ik heb wel eens gedacht dat als ze `s nachts in bed lagen ze aan het bedenken waren wat ze elkaar de volgende dag weer aan zouden doen. Zonder afgestudeerd te zijn was ik inmiddels wel een volleerd politieagent geworden.
Een aantal jaren later was ik van mijn 3e zwanger. Het felgewenste zusje kwam er. En zie, de Von Trappjes kwamen toch stiekem een beetje om de hoek kijken. Oke, nu hadden Nick en Sam ruzie over wie met Kayleigh mocht zitten want samen dat was absoluut onmogelijk maar toch, als er maar 1 met Kayleigh was dan was het een soort van pais en vree. Helaas kwam ook hier vrij snel een einde aan want Kayleigh had al heel snel besloten dat Nick haar vriendje was en Sam niet. Zodra ze hem zag krees ze alles bij elkaar. Sam deed echt zijn best om leuk gevonden te worden maar niets werkte. Hij praatte met stemmetjes, deed raar, huppelde zelfs, maar het enige wat hij van haar kreeg was snot en tranen.
Ruim een jaar na Kayleigh kwam Alyssa. Het wonder geschiedde, zij was meteen weg van Sam en had niet zoveel met Nick op. Kayleigh is knettergek op haar zusje, maar haar liefde is zo lomp en onbehouwen. Als Alyssa Kayleigh nu ziet aankomen gaat ze al met gestrekte armen staan om haar af te weren. "Als ze dan in 2 groepjes van 2 door die bloemenvelden gaan huppelen dan komt het allemaal toch nog goed" dacht ik hoopvol. Maar ja het is me niet gegund. Muzikaal zijn we al niet en vredelievend blijkbaar ook
niet.
Kayleigh heeft ontdekt dat Sam niet zo stevig in zijn schoenen staat. Zij accepteert niet dat hij boven haar staat in de pikorde. Nick heeft 'gezag' over haar en dat vindt ze goed maar van Sam accepteert ze niets. Ze ruikt, zeg maar, bloed. Bij alles wat hij doet trekt ze Sam zijn positie in het gezin in twijfel. Ze doet haar best om boven hem te komen. Ze overschreeuwt hem, duwt hem weg, pakt van alles af, luistert totaal niet als hij iets verbiedt. En Sam? Die laat het als een goedzakje toe. Hoe vaak wij al niet hebben gezegd dat hij tegen haar moet optreden. Maar meneer laat het allemaal over hem heen komen. En zo gaat Kayleigh steeds verder, net zolang totdat ze boven hem staat in de pikorde. Ik vrees dat als Sam niet gaat optreden Alyssa haar straks ook zal volgen.
Zoals het er nu naar uitziet denk ik dat Sam, helemaal alleen vreedzaam door de bloemenvelden huppelt, misschien zingt hij er ook nog wel 'Do,Re,Mi' bij. Maar dan wel zonder Kayleigh in de buurt, want als zij hem hoort zingen, dan roept ze hem meteen tot de orde.
