Ik ben enig kind en ik heb blijkbaar altijd een te romantisch idee van broers en zussen gehad. Bij een groter gezin zag ik altijd pais en vree onderling. Wist ik veel toen.
Toen ik zwanger van Sam was (mijn 2e) zag ik het helemaal voor me. Twee vrolijk huppelende kindjes in een bloemenwei alias de Von Trappjes van de Sound of Music. Nooit was er ruzie onderling en ze waren knettergek op elkaar. Een paar dagen na de bevalling kwam ik al heel snel met beide benen op de grond. Het bleek helemaal niet zo te zijn. Nick vond Sam niet leuk en als hij al met hem in een bloemenveld zou zijn dan was dat om hem omver te duwen maar zeker niet om met hem te huppelen. Iedere dag was er strijd. Ik heb wel eens gedacht dat als ze `s nachts in bed lagen ze aan het bedenken waren wat ze elkaar de volgende dag weer aan zouden doen. Zonder afgestudeerd te zijn was ik inmiddels wel een volleerd politieagent geworden.
